ὑποστέλλω
ὑποστέλλω, to draw in
Could not find ὑποστείλας in Logeion dictionaries.
ὑποστείλας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ὑποστέλλω
ὑποστέλλω,
- draw in, contract, ὑπέστειλʼ ἱστίον made him furl his sail, Pi. I. 2.40, cf. Arist. Mech. 851b10 (Med.); ὑ. τὴν οὐράν tuck down the tail, of dogs, Ammon. Diff. p.27 V.; τοῖς δακτύλοις ὑπεσταλμένοις with closed fingers, Aristaenet. 1.10; γαστὴρ ὑπεσταλμένη Philostr. Gym. 34.
- 2 reduce, in Pass., to be reduced, ὑποστέλλεται τὸ πλῆθος (sc. τῆς καθάρσεως) Sor. 1.22; to be limited, τῷ λεχθέντι ἀριθμῷ Ph. 1.29.
- 3 draw back for shelter, ὑπὸ βουνόν τινα τοὺς ἱππεῖς Plb. 11.21.2, cf. Plu. Crass. 23, 26; ὑ. ἑαυτόν shelter oneself behind, τινι or ὑπό τι, Id. Arat. 47, Plb. 7.17.1; with ἑαυτόν omitted, Id. 6.40.14, etc.: metaph., ἑαυτόν Ep.Gal. 2.12, cf. Hld. 7.26.
- b cover, τᾷδʼ ὑπεστάλη κόνει (in a dogʼs epitaph) PCair.Zen. 532.24 (iii B. C.).
- 4 intr., to be reduced in size, Callix. 1; to be subordinate, οὐδενὶ ἑτέρῳ S.E. M. 8.32, cf. Ph. 2.335, 357.
- 5 draw back, φασὶ τοὺς θορυβώδεις καὶ προυνίκους ὑποστέλλειν αὐτοῦ τῇ παρόδῳ drew back to let him pass, D.L. 4.6; of troops, ὑπεσταλκότες a little in the rear, Ael. Tact. 19.7; ἔχειν ὑπεσταλκότας ταῖς ῥαξὶν τοὺς ὄνυχας have the nails not projecting beyond the finger-tips, Sor. 1.3, cf. 18.
- 6 take away, remove, in Pass., A.D. Adv. 203.22; to be excepted, Id. Pron. 30.8, al.
- 7 belong, c. dat., POxy. 486.22 (ii A. D.), 1502v. 3 (iii A. D.), PFlor. 47.8, 29 (iii A. D.); τῇ συγγραφοδιαθήκῃ POxy. 1102.14 (ii A. D.); τῷ νυνὶ ἀμφοδογραμματεῖ, i.e. fall within his authority, ib. 2131.13 (iii A. D.); to be subjected, ποιναῖς πρός τινος Lyd. Mag. 3.70.
- II in Med., place restrictions on oneself or another, reduce diet, Hp. Aph. 1.11: c. gen., abstain from, τῆς τροφῆς Arist. Pr. 864b36; ὀπώρας Aret. CA 1.1.
- 2 avoid, χειμῶνα Hp. Aph. 4.6; shrink from, οὐδένα . . κίνδυνον SIG 442.10 (Erythrae, iii B. C.), cf. IG 12(8).53.6 (Imbros, ii B. C.); τι τῶν ἀγαθῶν πρὸς τὸ μὴ εἶναι αὐτῷ Arist. MM 1208a1; ὁ μηδὲν ὑποστειλάμενος πρὸς ὕβριν one who has stuck at nothing, D. 21.70.
- 3 shrink before, hold in undue awe, τὴν Δημάδου δύναμιν Din. 1.11; οὐ γὰρ μὴ ὑποστείληταί σε LXX Ex. 23.21, cf. De. 1.17, Wi. 6.7; ὑποστείλασθαί τι δεῖ πρὸς τὸν τοιοῦτον ὑμᾶς καὶ αἰσχυνθῆναι; need you hold back . . ? Din. 3.13: abs., Ael. NA 7.19; draw back, Ep.Hebr. 10.38.
- 4 ὑποστέλλεσθαι λόγῳ place restrictions on oneself in speech, E. Or. 607 (only here in Trag.); without λόγῳ, refrain from saying, οὐ μὴν οἶμαι δεῖν . . ὑποστείλασθαι περὶ ὧν ὑμῖν συμφέρειν ἡγοῦμαι D. 1.16; οὐδὲν ὑπεστειλάμην τῶν συμφερόντων τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν Act.Ap. 20.20, cf. 27; οὔτε μέγα οὔτε μικρὸν ἀποκρυψάμενος . . οὐδʼ ὑποστειλάμενος Pl. Ap. 24a; οὐδὲν or μηδὲν ὑποστειλάμενος with no reserve, Isoc. 6.89, 8.41, 9.39, D. 4.51; make reservations, Phld. Rh. 1.109, 110 S.; ὀμνύω μὴ ὑπεστάλθαι POxy. 246.26 (i A. D.); περὶ τῶν μόσχων, . . οὗ ἕνεκεν ὑπεσταλμένοι εἰσίν dub. sens. in PCair.Zen. 412.24 (iii B. C.).
- 5 = διαλανθάνω, delitesco, Gloss.; so perh. in Gal. 7.646.
ὑπο·στέλλω (f. ὑποστελῶ, ao. ὑπέστειλα, pf. ὑπέσταλκα)
I tr. :
1 amener en dessous, tirer en bas : ἱστία, Pd. I. 2, 60, amener ou carguer des voiles ||
2 amener en arrière, ramener : στρατόν, Plut. Crass. 23, 26, une armée ; ἑαυτὸν ὑπό τι, Pol. 7, 17, 1, se retirer sous un abri (un refuge, une place, etc.) ; ἑαυτόν τινι, Plut. Arat. 47, se retirer derrière qqn ; abs. ὑπ. (s. e. ἑαυτόν) Pol. 6, 40, 14, etc. se retirer ||
3 resserrer, diminuer, restreindre, Gramm. ; p. suite, excepter, Dysc. Synt. p. 17, 1 ; au pass. être excepté, Gramm. p. 490, 3 Bekker, Anecdota græca ||
II intr. :
1 se retirer (v. ci-dessus I, 2) ||
2 se contraindre, cacher ses sentiments par crainte ou par respect, Philstr. V. soph. p. 536 ; Luc. Dem. enc. 44 ||
3 se resserrer, se diminuer, se rapetisser, Callix. (Ath. 204a) ||
4 se soumettre, au pf. être soumis à, dat. Sext. p. 464 ||
Moy. se retirer, reculer devant, éviter, acc. Hpc. Aph. 1249 ; V. med. 10 ; Arstt. M. mor. 2, 9, 5 ; τινος, Arstt. Probl. 1, 46 ; abs. Arét. Cur. m. acut. 1, 1, se relâcher, se désister ou s’abstenir de qqe ch. ; particul. :
1 se retirer par crainte ou déférence : τινα, Din. 91, 29, devant qqn ; δύναμίν τινος, Dém. reculer devant la puissance de qqn ; abs. montrer de la crainte, El. N.A. 7, 19, etc. ||
2 refouler ses sentiments ou contenir sa parole par crainte ou par respect, Eur. Or. 607 ; Dém. 14, 4 ; d’où ὑποστέλλεσθαί τι, Plat. Ap. 24a ; Isocr. 134c, 167d, 196b ; Dém. 54, 30 ; 537, 7, dissimuler ou simpl. taire qqe ch. ; ὑπ. τι πρός τινα, Din. 109, 40, se contraindre qqe peu par déférence ou par crainte devant qqn ; οὐδὲν ὑπ. πρός τινα, Dém. 390, 10, ne pas reculer par crainte devant qqn.
1. act., met acc. naar beneden trekken, terugtrekken (onder):
2. act., intrans. zich terugtrekken:
3. med. intrans.
a. terugdeinzen:
b. terughoudend zijn, zich inhouden:
ὑποστέλλω, herunterziehen, ἱστία, die Segel einziehen, Pind. I. 2.40 ; auch im med., ὑποστέλλεσθαι τὸ ἱστία, Schaefer Greg.Cor. p. 347 ; übh. vermindern, beschränken, u. pass., sich vermindern, kleiner werden. – Zurückziehen, στρατόν Plut. Crass. 25 ; ἑαυτόν τινι Arat. 47. – Med., sich zurückziehen, Plut. Demetr. 47, oft ; sich fürchten, scheuen, οὐχ ὑποστέλλῃ λόγῳ Eur. Or. 606 ; Plat. Apol. 24a, τινά, vor Einem ; auch ὑποστείλασθαι πρός τινα, Din. 3.13 ; περὶ ὧν, Dem. 1.16, u. öfter ; καὶ αἰσχύνεσθαι 37.48 ; verstecken, ἑαυτὸν ὑπό τι, Pol. 7.17.1, 11.15.2 ; ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων σκέπην 1.16.10, u. öfter ; auch im act. intr., wo man ἑαυτόν ergänzt, τὸ τῶν ὑποζυγίων πλῆθος ὑπὸ τοὺς παρατεταγμένους ὑπεσταλκός Pol. 6.40.14 ; aber auch ὑπό τινα βουνὸν ὑπεστάλκει τοὺς ἱππεῖς, 11.21.2 ; – ὑποστέλλεσθαί τι, aus Furcht verschweigen, unterdrücken, unterlassen, μετὰ παρρησίας διαλεχθῆναι μηδὲν ὑποστελλόμενον Dem. 19.237, noch Bekker, wo früher ὑποκρινόμενον gelesen wurde ; oft bei Luc. u. Sp.
ὑποστέλλω
- 1take in, furl met. οὐδέ ποτε ξενίαν οὖρος ἐμπνεύσαις ὑπέστειλʼ ἱστίον ἀμφὶ τράπεζαν (i. e. made him reduce his hospitality.) I. 2.40
Strong 5288 (KJV)
1. to draw in, let down (ἱστίον, οὐράν, etc.).
2. to draw back, withdraw: ἑαυτόν, Ga 2:12 (Polyb., al.; v. Lft., in l.). Mid., to shrink or draw back: He 10:38
(LXX); seq. τοῦ, c. inf., Ac 20:27; οὐδέν, ib. 20.†
ὑποστέλλω
fut. -στελῶ
aor1 -έστειλα
perf. -έσταλκα
- Ito draw in, ἱστίον ὑπέστειλε made him furl his sail, Pind.
- 2to draw back for shelter, Plut.; ὑπ. ἑαυτόν to shelter oneself behind, τινί Plut.; also to withdraw himself, NTest.
- IIMid., ὑποστέλλεσθαί τι to cloak a thing through fear, to prevaricate, dissemble, Eur., Plat., etc.; μηδὲν ὑποστειλάμενος without dissimulation, Dem.