devorator
dēvŏrātor, ōris, m. [devoro],
- a devourer (late Lat.), Tert. Res. carn. 32; Vulg. Sap. 12, 5; id. Luc. 7, 35.
dēvorātor, ōris, m. (devoro), der Verschlinger, Fresser, *Mart. Cap. 1. § 87 u. Eccl.
consumptor, i. ~or,gifre, grœdig, glut
vocati sunt [Scoti ] a Gallis ~ores vini et multonum epulones
ecce, ille jam sevus ~or [sc. diabolus ] exiit!
intrudere pro pastore ~orem
pluralitates habentes ‥ vocantur ~ores et destructores salutis animarum
dēvŏrātŏr, ōris, m. , celui qui dévore : Tert. Res. 32 || dissipateur (mange-tout) : Gloss.