loculamentum
lŏcŭlāmentum, i, n. [loculus], a case, box, receptacle for any thing.
- I In gen., for doves: loculamenta, quibus nidificent aves, Col. 8, 8, 3: novum, id. 8, 9, 3; for books: tecto tenus exstructa loculamenta, Sen. Tranq. 9, 7.—
- II In partic., a case, box, cell, Vitr. 10, 14, 3: dentium, i. e. the gums, Veg. Vet. 2, 32.
loculāmentum, ī, n. (loculus), das Fach, Behältnis, Regal, für Bücher, tecto tenus exstructa loculamenta, Sen. de tranqu. anim. 9, 7: für die Tauben, loculamenta, quibus nidificent aves, Colum. 8, 8, 3; vgl. 8, 9, 3: für andere Dinge, das Gehäuse, die Kapsel, Büchse, Vitr. 10, 9 (14), 2 sq.: dentium (im Zahnfleische), Veget. mul. 2, 32.
lŏcŭlāmentum, (16) ī, n. (loculus), casier, boîte : Vitr. Arch. 10, 9, 2 ; Sen. Tranq. 9, 7 || alvéole des dents : Veg. Mul. 2, 32 || alvéole des ruches : Col. Rust. 8, 8, 3.