loculentus Save Du Cange LOCULENTUS, εὔλαλος, Loquax, eloquens, effabilis, in Gloss. Gr. Lat. Vulcanius suspicatur legendum Loculeius, vel Locutuleius. Gell. lib. 1. cap. 15 : Homines in verba provectos Locutuleios et blaterones et linguaces. LOCULENTUS. Pulcher, opulentus. Dief.