magnificenter
māgnificenter, Adv. (magnificus) = magnifice, großartig, prächtig, oppidum m. aedificatum et eleganter, Vitr.: m. opus perfectum, Vitr. – ➳ Compar. magnificentius u. Superl. magnificentissime, s. māgnificē.
magnĭfĭcentĕr, (14) c. magnifice : Vitr. Arch. 1, 6.