magniloquium
magnĭlŏquĭum, i, n. [magniloquus],
- pomposity, boasting, Aug. Civ. Dei, 17, 4, 3.
māgniloquium, iī, n. (magniloquus), die Großsprecherei, Prahlerei, Itala 1. regg. 2, 3. Augustin. de civ. dei 17, 4, 3. p. 205, 21 D.2 u.a. Eccl.
magnĭlŏquĭum, ĭī, n. , jactance : Aug. Civ. 17, 4, 3.