magnopere

magnopere, very much, greatly, exceedingly, particularly

magnŏpĕrē (so written by Plaut., Caes., Liv., and Sen., but ap. Ter., Cic., Plin. H. N., the best MSS. and edd. have magnō opĕre; cf. Ellendt, Cic. de Or. 1, 35, 164; Osann, Cic. Rep. 1, 8, 13), adv. [magnus-opus, with great labor; hence, in gen.],

very much, greatly, exceedingly, particularly, earnestly.
- A With verbs and verbal adjj., etc. (class.): edictum est magnopere mihi, ne, etc., Plaut. Pers. 2, 2, 59 (241): L. Gellius philosophis magno opere auctor fuit, ut, etc., Cic. Leg. 1, 20, 53: ego tibi Romam properandum, magno opere censeo, id. Fam. 15, 14, 4; id. de Or. 2, 86, 353: desidero, id. Sen. 13, 44: nullā magnopere clade acceptā, Liv. 3, 26.—Esp., with words denoting mental action, as velle, petere, orare, hortari, desiderare, mirari, etc., strongly, vehemently, with all one's heart, zealously: hoc etiam magnopere oravit, ut, etc., Suet. Ner. 57: magno opere velle, Cic. Fam. 2, 6, 1: magnopere cohortatus, Caes. B. G. 2, 5: suadere, Liv. 3, 71, 8: desiderare, Cic. Lael. 13, 44: mirari, id. Off. 2, 16, 56; so with putare, censere, providere, etc., strongly, earnestly: putare, id. Fam. 6, 13, 12: censeo, id. ib. 15, 14, 6; Liv. 3, 18, 3: quā de re, judices, vobis magno opere providendum est, Cic. Verr. 2, 2, 10, § 28; cf.: nulla magno opere expectatio est, no very great, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1.—In tmesi: magnoque opere abs te peto, cures, ut, etc., Cic. Fam. 13, 34. —In the contrary order: opere magno edicite, ut etc., Att. ap. Non. 357, 13 (Trag. Rel. v. 508 Rib.).—In comp.: quo majore opere dico suadeoque, uti, etc., the more, Cato ap. Gell. 7, 3, 4.—In sup.: meministin' mihi te maximopere dicere? Ter. Heaut. 626: a te maximo opere etiam atque etiam quaeso et peto, ut, etc., most particularly, Cic. Fam. 3, 2, 1: maximopere indigne ferens, Liv. 42, 57.—In tmesi: Thais maximo te orabat opere, Ter. Eun. 532.—In inverted order: rogare jussit te opere maximo, Plaut. Stich. 1, 3, 94 (248): nos ambo opere maximo dabamus operam, ut, etc., Ter. Phorm. 760.—
- B With adjectives = valde (very rare): id ego Tadio et gratum esse intellexi et magno opere jucundum, Cic. Att. 1, 8, 1.

māgnopere u. (bes. bei Cic.) getrennt māgnō opere, Adv. (magnus u. opus), eig. »mit großer Bemühung«, I) eig., vom hohen Grade der Teilnahme = von ganzer Seele, nachdrücklich, dringend, recht angelegentlich, nihil mirari, Cic.: velle, expetere, desiderare, Cic.: alqm hortari, Cic., od. cohortari, Caes.: hoc m. orare, ut etc., Suet.: m. alci suadere, Liv.: m. providere, Cic., od. m. videre, Liv. – m. curare, Liv.: m. evocare, Cic. – getrennt, magnoque opere abs te peto, cures ut etc., Cic. ep. 13, 34: legatos ad Demosthenem venisse magnoque opere orasse, Gell. 8, 9, 1. – umgekehrt, vos omnes opere magno esse oratos volo, Plaut. Cas. prol. 21: opere magno edicite, Acc. tr. 508. – Im Komparativ v. magnus, quo maiore opere dico suadeoque, uti etc., Cato b. Gell. – Im Superlativ v. magnus, a te maximo opere... etiam atque etiam quaeso et peto, ut etc., Cic.: id maximo opere censeo perferendum, Cic.: maximopere indigne ferentes, Liv.: getrennt, maximo te orabat opere, Ter.: umgekehrt, opere maxumo, Plaut. mil. 75 u. Stich. 248. Ter. Phorm. 760. – II) übtr., vom hohen Grade der Beschaffenheit = im hohen Grade, sehr, ganz besonders, 1) übh.: m. perturbari, Caes.: haud m. plebem movere, Liv.: m. delectare, Cic. – m. prodesse, Plin. – m. pertinere ad etc., Cic. – m. iucundus, Cic. ad Att. 1, 8, 1: nihil m. ad patrum aut plebis causam inclinati, nicht sonderlich, Liv. – 2) mit der Negation oft = nicht erheblich, nicht eben sehr, nicht eben groß, nicht leicht, non magno opere laboro, quorsum etc., ich bekümmere mich nicht eben sehr usw., Cic.: non m. quaeretis, nicht eben groß fragen usw., Cic.: ut mihi... dicendum nihil m. videatur, nicht eben etwas, nichts Erhebliches, Cic.: ut nunc est, nulla m. exspectatio est, eben keine große, erhebliche, Cael. in Cic. ep.: nullā m. clade acceptā, keine erhebliche, Liv.: est autem in officio adhuc Orpheus, praeterea m. nemo, nicht leicht jemand, Cic.: quia nemo m. eminebat in novo populo, nicht leicht jemand hervortrat, Liv. – ➳ Wegen der Schreibung magnopere u. magno opere ist zu bemerken, daß im Plaut., Caes. u. Liv. die Form magnopere, im Ter., Cic. u. Plin. nat. hist. die Form magno opere in den neuesten Ausgaben nach den besten Hdschrn. aufgenommen worden ist. Vgl. übh. Reisig Vorl. § 132, a u. dazu Haase Anmkg. 238 u. für Cicero insbes. Ellendt Cic. de or. 1, 164. p. 109 sq. Stürenb. Cic. Arch. 12. p. 113 sqq. (ed. 2).

…adortus esset, cum ii qui flumen transissent suis auxilium ferre non possent, ne ob eam rem aut suae magnopere virtuti tribueret aut ipsos despiceret. Se ita a patribus maioribusque suis didicisse, ut magis virtute contenderent quam dolo…

Julius Caesar, Gallic War
…Vesontionem, quod est oppidum maximum Sequanorum, contendere triduique viam a suis finibus processisse. Id ne accideret, magnopere sibi praecavendum Caesar existimabat. Namque omnium rerum quae ad bellum usui erant summa erat in eo oppido facultas ,…

Julius Caesar, Gallic War
…liberos obsides ad se adduci iussit. Quae omnia ab his diligenter ad diem facta sunt. Ipse Diviciacum Haeduum magnopere cohortatus docet quanto opere rei publicae communisque salutis intersit manus hostium distineri, ne cum tanta multitudine uno tempore confligendum…

Julius Caesar, Gallic War
…tamen non nullos qui se una facturos esse dicerent. quae cum ita essent, sane benivolo animo me ut magnopere caverem praemonebat. sollicitabar rebus maximis uno atque eo perexiguo tempore. Vrgebant comitia, et in his ipsis oppugnabar…

Cicero, in Verrem
…enim et concluso neque virtutibus neque amicitiis usquam locum esse, si ad voluptatem omnia referantur, nihil praeterea est magnopere dicendum. ac tamen, ne cui loco non videatur esse responsum, pauca etiam nunc dicam ad reliquam orationem…

M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
…tempus reprehenditur nisi eius rei quae sua sponte tam scelerata et nefaria est ut, etiamsi lex non esset, magnopere vitanda fuerit. atque in his ipsis rebus multa videmus ita sancta esse legibus ut ante facta in iudicium non…

Cicero, in Verrem
…Rhenum postularet Ubii autem, qui uni ex Transrhenanis ad Caesarem legatos miserant, amicitiam fecerant, obsides dederant, magnopere orabant ut sibi auxilium ferret, quod graviter ab Suebis premerentur ; vel, si id facere occupationibus rei publicae…

Julius Caesar, Gallic War
…; mandat ut Libonem de concilianda pace hortetur ; in primis, ut ipse cum Pompeio colloqueretur, postulat ; magnopere sese confidere demonstrat, si eius rei sit potestas facta, fore ut aequis condicionibus ab armis discedatur. cuius…

Julius Caesar, Civil War
…, omnesque mirari, sed cum attenderint, veniam necessitati dare, in his immanibus iacturis infinitisque sumptibus nihil nos magnopere mirari, cum praesertim neque necessitati subveniatur nec dignitas augeatur ipsaque illa delectatio multitudinis ad breve exiguumque tempus capiatur ,…

M. Tullius Cicero, De Officiis
…simulent, et iis servire, qui vel utrisque litteris uti velint vel, si suas habent, illas non magnopere desiderent. qui autem alia malunt scribi a nobis, aequi esse debent, quod et scripta multa sunt ,…

M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum

magnopere

Saved

Recent