offendo
offendo, to hit
Could not find offenderat in Logeion dictionaries.
offenderat Verb: pluperfect active indicative 3rd singular of offendo
- I Lit.: offendere caput ad fornicem, Quint. 6, 3, 67: latus vehementer, Cic. Clu. 62, 175: coxam, to hurt himself in the haunch, Col. 5, 9, 1: pedem, Auct. B. Hisp. 23; Ov. F. 2, 720: solido, against something solid, Hor. S. 2, 1, 78: in scopulis offendit puppis, strikes on, Ov. P. 4, 14, 22: in redeundo offenderunt, ran aground, Caes. B. C. 3, 8: in cornua, Sol. 40: ne quem in cursu capite, aut cubito, aut pectore offendam, aut genu, Plaut. Curc. 2, 3, 2 (281): visco, id. Poen. 2, 37 (485).—
- B Transf., to hit upon, light upon a person or thing, i. e. to come upon, meet with, find (syn.: deprehendo, invenio): si te hic offendero, moriere, Enn. ap. Cic. Rab. Post. 11, 29 (Trag. v. 301 Vahl.); cf. Cic. Att. 7, 26, 1: haec, cum ego a foro revortar, facite ut offendam parata, Plaut. Ps. 1, 2, 30 (161): paululum si cessassem, Domi non offendissem, Ter. Eun. 672: si te in plateā offendero hac post umquam, periisti, id. ib. 1064; id. Phorm. 758: imparatum te offendam, will come upon you unawares, will surprise you, Cic. Fam. 2, 3: eundem bonorum sensum, id. ib. 1, 9, 17: nondum perfectum templum offendere, id. Verr. 2, 4, 28, § 64: omnia aliter ac jusserat offendit, id. Rep. 1, 38, 59.—
- II Trop.
- A In gen., to suffer damage, receive an injury: quis est tam Lynceus, qui in tantis tenebris nihil offendat, nusquam incurrat? Cic. Fam. 9, 2, 2: in causis, id. de Or. 2, 74, 301: ad fortunam, Phaedr. 4, 14, 6.—
- B In partic., to stumble, blunder, make a mistake, commit a fault; to commit an offence, to be offensive (syn.: pecco, delinquo): in quo ipsi offendissent, alios reprehendissent, Cic. Clu. 36, 98: sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit, id. Fam. 2, 18, 3: offendebant illi quidem apud gravīs et honestos homines, sed populi judiciis florebant, gave offence to, id. Sest. 49, 105: se apud plebem offendisse de aerario, id. Att. 10, 4, 8: neque in eo solum offenderat, quod, Nep. Phoc. 2, 2: legi, to offend against or violate the law, Dig. 22, 1, 1.—Hence (eccl. Lat.), to offend, commit a sin: in multis enim offendimus omnes, Vulg. Jac. 3, 2.— Of things, to be offensive: cum nihil aliud offenderit, Liv. 2, 2, 2; cf. id. 4, 42, 2.—
- C To find fault with, be displeased with, take offence at any thing: at credo, in Caesarem probatis, in me offenditis, Caes. B. C. 2, 32: si in me aliquid offendistis, have taken any offence at me, Cic. Mil. 36, 99.—
- D To fail in any thing, i. e. to have a misfortune, to be unfortunate, meet with ill success: apud judices offendere, opp. causam iis probare, Cic. Clu. 23, 63: cum multi viri fortes offenderint, id. Verr. 2, 5, 50, § 131: tamquam M. Atilius primo accessu ad Africam offenderit, i.e. met with a calamity, Liv. 28, 43, 17; cf. I. A. supra.—Impers. pass.: sin aliquid esset offensum, Cic. Fam. 1, 7: quoties culpā ducis esset offensum, might have met with a defeat, Caes. B. C. 3, 72; cf.: nullum ejusmodi casum exspectans, quo . . . in milibus passuum tribus offendi posset, id. B. G. 6, 36 Kraner ad loc.: at si valetudo ejus offendissit, failed, Gell. 4, 2, 10.—
- E To shock, offend, mortify, vex, displease one: me exquisisse aliquid, in quo te offenderem, Cic. Fam. 3, 8, 4: tuam existimationem, id. ib. 3, 8, 7: neminem umquam non re, non verbo, non vultu denique offendit, id. Balb. 26, 59: offensus nemo contumeliā, id. Att. 6, 3, 3: ne offendam patrem, id. ib. 6, 3, 9: ut eos splendor offendat, id. Fam. 1, 7, 7: extinctum lumen recens offendit nares, Lucr. 6, 791: offendere tot caligas, tot Milia clavorum, provoke, Juv. 16, 24: polypodion offendit stomachum, disagrees with, Plin. 26, 8, 37, § 58: ne colorum claritas aciem oculorum offenderet, id. 35, 10, 36, § 97.—Pass., to be displeased, feel hurt: multis rebus meus offendebatur animus, Cic. Fam. 1, 9, 10.— With inf.: ut non offendar subripi (ista munera), so that I am not offended at their being taken from me, Phaedr. 4, 11, 6: componi aliquid de se, offendebatur, he took it ill, if, etc., Suet. Aug. 8, 9 fin.
- —Hence, of-fensus, a, um, P. a.
- A Offensive, odious (cf.: invisus, odiosus, infensus): miserum atque invidiosum offensumque ordinem senatorium! Cic. Verr. 2, 3, 62, § 145: offensum et invisum esse alicui, id. Sest. 58, 125.—As subst.: offensum, i, n., the offence: offensum est quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit, Cic. Inv. 1, 49, 92.—
- B Offended, displeased, vexed, incensed, imbittered: offensus et alienatus animus, Cic. Att. 1, 17, 7: aliena et offensa populi voluntas, id. Tusc. 5, 37, 106: offensos merere deos, Ov. H. 21, 48: offensi animi regum, Auct. B. Alex. 32.—Comp.: quem cum esse offensiorem arbitrarer, Cic. Att. 1, 5, 2: quem sibi offensiorem sciebat esse, id. Clu. 62, 172; id. Att. 1, 5, 5.
- an offence, Afran. ap. Non. 146, 32 (offendo, offensio, Non.).
➳ Partic. offēnsus, a, um, a) beleidigt, aufgebracht, unwillig, animus, Cic.: offensus crudelitate, Iustin.: off. alci, Cic. u.a. – b) anstößig, verhaßt, argumentum, Cic.: forma semel offensa, Hor. – mit Dat. (v. Personen), civibus, Cic.: etiam si is invidiosus aut multis offensus esse videatur, Cic.: pontificibus offensior, Suet. Nero 2, 1. – subst., offēnsum, ī, n., das Anstößige, der Verstoß, offensum est, quod eorum, qui audiunt, voluntatem laedit, Cic. de inv. 1, 92.
I intr., ¶ 1 se heurter contre [avec dat.] : solido Hor. S. 2, 1, 78, se heurter contre du solide || [abst ] se heurter, subir un heurt : in tenebris Cic. Fam. 9, 2, 2, se heurter dans les ténèbres ¶ 2 [fig.] a) achopper, subir un malheur : naves offenderunt Cæs. C. 3, 8, 2, les navires eurent un échec ; quotiens ducis vitio in exercitu esset offensum Cæs. C. 3, 72, 4 [ils oubliaient] combien de fois par la faute du chef une armée avait subi un échec, cf. Cæs. G. 6, 36, 2 ; multi viri fortes et terra et mari sæpe offenderunt Cic. Verr. 2, 5, 131, beaucoup dʼhommes de guerre énergiques ont éprouvé des échecs et sur terre et sur mer ; quicquid offendit Sen. Ep. 81, 2, toute entreprise qui échoue ; fenus offendit Sen. Ep. 96, 1, mes rentes sont compromises ; b) broncher, commettre une faute : ipsi offenderunt, alios reprehendunt Cic. Clu. 98, eux-mêmes ont bronché, ils accusent autrui ; si quid offenderit, nihil tibi offenderit Cic. Fam. 2, 18, 3, sʼil manque sur qq. point, le manquement ne retombera pas sur toi ; [pass. impers.] si paulum modo in numeris offensum est Cic. de Or. 3, 196, sʼil y a eu la moindre faute dans la métrique ; c) ne pas réussir, être malheureux : apud aliquem Cic. Sest. 105 ; Att. 10, 4, 8, nʼavoir pas la faveur de qqn, mécontenter qqn ; d) éprouver un choc, être choqué, mécontent, offensé : quis venit, qui offenderet ? Cic. Att. 12, 40, 2, est-il qqn qui, venu me voir, ait été mécontent ? in aliquo Cic. Mil. 99 ; Cæs. C. 2, 32, 11, être mécontent de qqn, avoir qqch. à lui reprocher ; [pass. impers.] in poetæ cincinnis offenditur Cic. de Or. 3, 100, on est choqué, mécontent des frisures [du style trop orné] dʼun poète, cf. Cic. de Or. 1, 259.
II tr., ¶ 1 heurter : aliquem genu Pl. Curc. 282, heurter qqn du genou || faire heurter : caput ad fornicem Quint. 6, 3, 67, donner de la tête contre la voûte ; latus vehementer offendit Cic. Clu. 175, il heurta son flanc (il se heurta le flanc) violemment ¶ 2 trouver, rencontrer : si te hic offendero, moriere Enn. d. Cic. Rab. Post. 29, si je te rencontre ici, tu mourras, cf. Cic. Att. 7, 26, 1 ; nondum perfectum templum offenderant Cic. Verr. 2, 4, 64, ils avaient trouvé le temple encore inachevé ; omnia aliter offendit ac jusserat Cic. Rep. 1, 59, il trouva tout autrement quʼil nʼavait ordonné, cf. Cic. Att. 15, 11, 3 ; Fam. 5, 17, 2 ; 9, 11, 1 ; 16, 10, 1 ¶ 3 choquer, blesser : nares Lucr. 6, 791, blesser lʼodorat ; aciem oculorum Plin. 35, 97, blesser la vue ¶ 4 [fig.] a) porter atteinte à : existimationem alicujus Cic. Fam. 3, 8, 7, blesser la réputation de qqn, cf. Cic. Verr. 2, 2, 117 ; b) choquer, mécontenter, offenser : quos offendit noster minime nobis injucundus labor Cic. Fin. 1, 3, ceux que mécontente le travail auquel je me livre non sans plaisir ; aliquem in aliqua re Cic. Fam. 3, 8, 4, offenser qqn en qqch. ; aliquem aliqua re Cic. Balbo 59, offenser qqn par qqch. ; fortasse in eo ipso offendetur (Cæsar), cur non Romæ potius Cic. Att. 9, 6, 1, peut-être sera-t-il froissé précisément sur ce point : pourquoi pas plutôt à Rome ? [avec prop. inf.] componi aliquid de se, offendebatur Suet. Aug. 89, il nʼaimait pas quʼon composât qqch. à sa louange.
- 1. aanstoten, (aan)slaan (tegen: dat.; in m. acc.); ➤ carinae offendunt litoribus;
- 2. (metaf.) een ongeluk krijgen, verongelukken; een nederlaag lijden; ➤ naves in redeundo offenderunt; in exercitu offensum est het leger leed verliezen; apud iudices ~ veroordeeld worden;
- 3. aanstoot nemen aan, aanmerkingen hebben op, ontevreden zijn met (m. in m. abl.); ➤ in me offenditis;
- 4. aanstoot geven, een fout begaan, misnoegen opwekken; ➤ nihil ~ geenszins; in alqa re of alqd ~ met iets; si quid offensum sit; apud plebem de aerario ~;
- 5. (v. zaken) aanstootgevend zijn, niet bevallen; ➤ consulare nomen offendit; II. tr.
- 1. stoten, aanstoten (aan, tegen: acc.; ad) [caput; pedem ad lapidem; alqm pede]; ➤ scuta strepunt offensa weerklinken bij het botsen; vocis offensa imago echo, weerklank; dentem ~ solido op iets hards bijten (Hor.);
- 2. (metaf.) stoten op, aantreffen, vinden [omnes imparatos; rem publicam perturbatam; templum nondum perfectum; omnia aliter];
- 3. verwonden, beschadigen, bezeren [latus vehementer];
- 4. (metaf.) krenken, beledigen, kwetsen [animum alcis; tribunos]; ➤ eae statuae populi oculos animosque offendunt; — pass. zich gekrenkt voelen door, aanstoot nemen aan, ontstemd zijn over (m. abl.; in m. abl.); / p. adj. offēnsus, a, um (a) beledigd, gekrenkt, ontstemd, woedend; (b) aanstootgevend, tegen de borst stuitend, gehaat [argumentum; leges; (m. dat.) populo; sociis].
掽。撞。蹶躓。掽見。得罪。錯。— eum vel apud eum 不中其意。— eum in via 遇其路上。— in arrogantiam 霸道。豪强。— ad lapidem 掽石。Offendit eos noster labor 彼等不悅吾工。
Suggest a Translation
See an image
- ob+fendo, to hit, thrust, strike, dash against: latus vehementer: caput, L.: offenso pede, having stumbled, O.: in scopulis offendit puppis, strikes on, O.: in redeundo, run aground, Cs.: solido, bite a stone, H.—To hit upon, light upon, come upon, meet with, find, catch: te hic, Enn. ap. C.: imparatum te, come upon you unawares: nondum perfectum templum: omnia aliter ac iusserat offendit.—Fig., to suffer damage, receive an injury: qui in tantis tenebris nihil offendat: in causis.—To stumble, blunder, make a mistake, commit a fault, offend, be offensive: sin quid offenderit, sibi totum, tibi nihil offenderit: apud honestos homines, give offence to: nequein eo solum offenderat, quod, etc., N.—To find fault, be displeased, take offence: si in me aliquid offendistis.—To fail, miscarry, be defeated, suffer misfortune, be unfortunate: apud iudices, lose his cause: primo accessu ad Africam, i. e. met with disaster, L.: si aliquid esset offensum: quo (casu) in milibus passuum tribus offendi posset, a disaster might occur, Cs.—To trespass upon, shock, offend, vex, displease, repel, disgust: Divitiaci animum, Cs.: tuas aurīs: neminem umquam non re, non verbo offendit: hi sermones tuam existimationem non offendunt, injure: si non offenderet unum Quemque limae labor, H.: offendere tot caligas, tot Milia clavorum, provoke, Iu.: multis rebus meus offendebatur animus, was hurt: fidis offendi medicis, H.: ut non offendar subripi (ista munera), am not offended at the loss of, Ph.
-
…, summam in se voluntatem, egregiam fidem, iustitiam, temperantiam cognoverat ; nam ne eius supplicio Diviciaci animum offenderet verebatur. Itaque prius quam quicquam conaretur, Diviciacum ad se vocari iubet et, cotidianis interpretibus remotis, per…
Julius Caesar, Gallic War
-
…manu magna, sed est plane puer. putat senatum statim. quis veniet si venerit, quis incertis rebus offendet Antonium Kal. Ianuar. erit fortasse praesidio aut quidem ante depugnabitur. puero municipia mire favent. iter enim…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…est. quid, si hoc muto at vereor ne peius sit. age vero, laudo aliquem ; non offendo Cum porro reprendo aliquem, quid, si non vult armati stilum persequitur ; victi et nondum restituti quid faciet…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…dies quinque. ego in Formiano a. d. III K. esse volo. ibi te ut firmum offendam, mi Tiro, effice. litterulae meae sive nostrae tui desiderio oblanguerunt, hac tamen epistula, quam Acastus…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…in odio noster amicus Magnus cuius cognomen una cum Crassi Divitis cognomine consenescit. credas mihi velim, neminem adhuc offendi qui haec tam lente quam ego fero ferret. qua re, mihi crede, φιλοσοφῶμεν. iuratus tibi possum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…in me odium et genus hoc litterarum quod ne Caesar quidem ad istos videtur misisse, quasi qui illius improbitate offenderetur, sed, credo, uti notiora nostra mala essent. nam quod te vereri scribis ne illi obsint eique…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…provinciam, cum in areis frumenta sunt, quod et familiae congregantur et magnitudo serviti perspicitur et labor operis maxime offendit, frumenti copia commonet, tempus anni non impedit tum, inquam, cum concursant ceteri praetores, iste novo…
Cicero, in Verrem
-
…epistulae tibi reddendae. nam quem ad modum coram qui ad nos intempestive adeunt molesti saepe sunt, sic epistulae offendunt non loco redditae. si autem, ut spero, nihil te perturbat, nihil impedit, et ille cui…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…legiones enim adventare dicuntur. haec autem navigatio habet quasdam suspiciones periculi. itaque constituebam uti ὁμοπλοίᾳ. paratiorem enim offendi Brutum quam audiebam. nam et ipse ; et ; Domitius bona plane habet dicrota suntque navigia praeterea…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…sunt haec imperia animadverte ac dicto pare et praeter rogitatum si plus et illae minae si te secundo lumine hic offendero, moriere ; quae non ut delectemur solum legere et spectare debemus, sed ut cavere etiam ; et…
Cicero, pro Rabirio Postumo