revolutionist
revolutionist
subs.
Use adj., P. νεωτεροποιός.
subs.
Use adj., P. νεωτεροποιός.
revolutionist: expr. by homo rerum commutandarum cupidus, Cic. Off. 2, 1, 3; rerum mutationis (or simply mutationis) cupidus, id. Att. 8, 3, 4; Tac. A. 3, 44; rerum novarum molitor, Suet. Dom. 10.