reviler
REVILER
maledicus. Or by the verbs.
maledicus. Or by the verbs.
reviler:
1. convīciātor: a foul-mouthed r., maledicus c., Cic. Mur. 6, 13.
2. mălĕdĭcax, ācis; Pl. Curc. 4, 2, 26: v.SLANDERER .
1. convīciātor: a foul-mouthed r., maledicus c., Cic. Mur. 6, 13.
2. mălĕdĭcax, ācis; Pl. Curc. 4, 2, 26: v.