reviling
reviling
subs.
See abuse.
subs.
See abuse.
REVILING
adj. contumeliosus: probrosus (of persons or language): maledicus (only of persons).
adj. contumeliosus: probrosus (of persons or language): maledicus (only of persons).
s. maledictum: convicium: probrum. SYN. in ABUSE.
reviling (subs.):
1. mălĕdictio (rare): Cic. Coel. 3, 6 (q. v.). [N.B.--The form maledicentia occurs in Gell. 3, 3, ad fin.]
2. mălĕdictum: from enmities spring quarrels, r.s, insults, ex inimicitiis jurgia, m., contumeliae gignuntur, Cic. Am. 21, 78: to utter low r.s, m. ex trivio arripere, id. Mur. 6, 13 ("to talk Billingsgate").
3. convīcium (taunt, reproach): daily r., c. quotidianum, Cic. Quint. 19, 62. Join: c. et maledicta, id. Q. Fr. 2, 3, 2.
4. probrum: v.INSULT .
5. insectātio (a railing at): a r. of the chief men, i. principum, Liv. 22, 34. Phr.: to descend to r.s, ad contumelias verborum descendere, Caes. B. C. 3, 83.
1. mălĕdictio (rare): Cic. Coel. 3, 6 (q. v.). [N.B.--The form maledicentia occurs in Gell. 3, 3, ad fin.]
2. mălĕdictum: from enmities spring quarrels, r.s, insults, ex inimicitiis jurgia, m., contumeliae gignuntur, Cic. Am. 21, 78: to utter low r.s, m. ex trivio arripere, id. Mur. 6, 13 ("to talk Billingsgate").
3. convīcium (taunt, reproach): daily r., c. quotidianum, Cic. Quint. 19, 62. Join: c. et maledicta, id. Q. Fr. 2, 3, 2.
4. probrum: v.
5. insectātio (a railing at): a r. of the chief men, i. principum, Liv. 22, 34. Phr.: to descend to r.s, ad contumelias verborum descendere, Caes. B. C. 3, 83.
reviling (part. and adj.): mălĕdĭcus (with comp. and superl. as from maledicens), Cic. Fl. 3, 7. v. ABUSIVE , FOUL-MOUTHED , SCURRILOUS .