revile
revile
v. trans.
P. and V. κᾰκῶς λέγειν, διᾰβάλλειν, λοιδορεῖν (or mid. with dat.), ὑβρίζειν, ὀνειδίζειν, (dat.), P. κακίζειν, βασκαίνειν, βλασφημεῖν (εἰς, acc. or κᾰτά̆, gen.), ἐπηρεάζειν (dat.), V. ἐξονειδίζειν, κᾰκοστομεῖν, δυσφημεῖν, δεννάζειν, δυστομεῖν, κῠδάζεσθαι (dat.), Ar. and P. σῡκοφαντεῖν.
v. trans.
P. and V. κᾰκῶς λέγειν, διᾰβάλλειν, λοιδορεῖν (or mid. with dat.), ὑβρίζειν, ὀνειδίζειν, (dat.), P. κακίζειν, βασκαίνειν, βλασφημεῖν (εἰς, acc. or κᾰτά̆, gen.), ἐπηρεάζειν (dat.), V. ἐξονειδίζειν, κᾰκοστομεῖν, δυσφημεῖν, δεννάζειν, δυστομεῖν, κῠδάζεσθαι (dat.), Ar. and P. σῡκοφαντεῖν.
REVILE
convicium alicui facere: aliquem conviciis consectari incessere: alicui maledicere: aliquem maledictis insectari: maledicta in aliquem dicere conferre conjicere: probris et maledictis aliquem vexare: maledictis or probris aliquem increpare: maledictis aliquem figere: contumeliosis verbis aliquem prosequ
convicium alicui facere: aliquem conviciis consectari incessere: alicui maledicere: aliquem maledictis insectari: maledicta in aliquem dicere conferre conjicere: probris et maledictis aliquem vexare: maledictis or probris aliquem increpare: maledictis aliquem figere: contumeliosis verbis aliquem prosequ
revile:
1. mălĕdīco (or mălĕ dīco), xi, ctum, 3 (to speak evil of: constr. with dat., absol., or impers. pass.: very rarely with acc.): he r.d him most foully, ei turpissime maledixit, Cic. N. D. 1, 33, 93: if those who do not deserve it are r.d, that I call r.ing, indignis si maledicitur maledictum id esse dico. Pl. Curc. 4, 2, 27: freq. mălĕdictĭto, Pl. Trin. 1, 2, 62: to r. in return, remaledicere, Vesp. in Suet. Vesp. 9, extr.
2. convīcior, 1 (rare: to taunt): to accuse rather than r., accusare potius quam c., Liv. 42, 41, ad init.
3. lăcĕro, 1: v.ABUSE , INSULT . Phr. to r., maledicta in aliquem dicere, Cic. Q. Fr. 2, 3, 2; conjicere, id. Planc. 12, 31; conferre, id. Att. 11, 8; maledictis aliquem figere, id. N. D. 1, 34, 93; insectari, id. Fin. 2, 25, 80; vexare, id. Fl. 20, 48; increpare, Sall. C. 21: conviciis consectari, id. Att. 2, 18: to r. any one openly in the foulest way, foedissime convicio aliquem coram proscindere, Suet. Aug. 13: to r. bitterly, ferventissime concerpere, Coel. in Cic. Fam. 8, 6, 5.
1. mălĕdīco (or mălĕ dīco), xi, ctum, 3 (to speak evil of: constr. with dat., absol., or impers. pass.: very rarely with acc.): he r.d him most foully, ei turpissime maledixit, Cic. N. D. 1, 33, 93: if those who do not deserve it are r.d, that I call r.ing, indignis si maledicitur maledictum id esse dico. Pl. Curc. 4, 2, 27: freq. mălĕdictĭto, Pl. Trin. 1, 2, 62: to r. in return, remaledicere, Vesp. in Suet. Vesp. 9, extr.
2. convīcior, 1 (rare: to taunt): to accuse rather than r., accusare potius quam c., Liv. 42, 41, ad init.
3. lăcĕro, 1: v.