sanguilentus
sanguĭlentus, a, um, v. sanguinolentus.
sanguilentus, a, um (sanguis), blutig, urina, Scrib. Larg. – neutr. pl. subst., sanguilenta (blutige Teile) reicere, Scrib. Larg. 143, 182 u. 186.
sanguĭlentus, a, um (sanguis), sanguinolent : Scrib. Comp. 182 ; 186.