sanguinatio
sanguĭnātĭo, ōnis, f. [sanguino],
- a bleeding (late Lat.), Cael. Aur. Tard. 4, 6, 87.
sanguinātio, ōnis, f. (sanguino), das Bluten, ulcerum tactu s. fit, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 6, 87.
sanguĭnātĭō, ōnis, f. (sanguino), saignement, hémorragie : C. Aur. Chron. 4, 6, 87.