sanguinolentus
sanguinolentus, full of blood, bloody
sanguĭnŏlentus (collat. form sanguĭlentus, Scrib. Comp. 182), a, um, adj. [sanguis]
- Lit., full of blood, bloody (class., but, like sanguineus, mostly poet.; not in Cic.): torques, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 18; so, soror, Tib. 2, 6, 40: pectora, Ov. H. 3, 50: ille, id. F. 4, 844: Erinys, id. H. 6, 46: (Curetes) inter se armis Ludunt in numerumque exsultant sanguinolenti, Lucr. 2, 631; v. Lachm. ad h. l.: Allia...vulneribus Latiis, Ov. A. A. 1, 414: seditiones, Varr. ap. Non. 465, 33.—
- B Transf., bloodred: color, Ov. Am. 1, 12, 12.—
- II Trop., full of blood, bloody, sanguinary: palma, Auct. Her. 4, 39, 51: centesimae, qs. bloodsucking, Sen. Ben. 7, 10, 3: littera, i. e. offensive, injurious, Ov. Ib. 4.
sanguinolentus (sanguinulentus), a, um (sanguis), voll Blut, mit Blut erfüllt, I) im allg.: a) mit Blut unterlaufen, blutig, oculus, Marc. Emp. 8: oculi, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 3, 36 u. 1, 8, 55; de morb. chron. 1, 5, 152. Firm. math. 4, 12: vicina loca quoque sanguinolenta apparebunt, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 11, 134. – im Bilde, haec mali gangrena sanguinolenta, Varro de vit. P. R. 3. fr. 23 (b. Non. 117, 2). – b) blutrot, color, Ov. am. 1, 12, 12: Allia vulneribus Latiis sanguinolenta, Ov. art. am. 1, 414. – II) im üblen Sinne, durch Verwundung, durch Mord blutig, 1) eig.: a) übh. = mit Blut bespritzt, -befleckt, bluttriefend, blutrünstig, α) v. Pers.: soror, Tibull. 1, 6, 40: Erinys, Ov. her. 6, 46: Dido, Ov. fast. 3, 640: coniugis imago, Ov. her. 7, 70: sanguinolenti ex acie redeuntes, Sen. ep. 66, 50: nece natorum sanguinolenta parens, Ov. am. 1, 336. – β) von Lebl.: torques, Cl. Quadr. ann. 3. fr. 10b (bei Gell. 9, 13, 18): pectora, Ov. her. 3, 50: qui Threicii quondam praesepia regis fecerunt dapibus sanguinolenta suis, Ov. Ib. 380. – b) prägn.: α) blutig-, mit Blutvergießen verbunden, seditiones, Varro de vit. P. R. 4, 10 (bei Non. 466, 33). – β) blutig = durch Blutvergießen erworben, palma, Cornif. rhet. 4, 51. – 2) übtr.: a) verwundend, verletzend, m. Infin., nulla exstat littera Nasonis sanguinolenta legi, Ov. Ib. 4. – b) das Blut (der Armen) aussaugend, centesimae, Sen. de ben. 7, 10, 4.
sanctus vir invenit super altare quod posuit ut digituli auricularis particulam ~lenti
famosi nempe pugiles nitebantur utrinque suas ostentare vires, et promereri a principibus suis atque commilitonibus ~nolentas laudes
~nolentum(v. 1
sumerant arcum suum cum sagitta ~nolenta et perchias cervi ~nolentes
requisiti ‥ quare eorum vestimenta erant ~nolenta, responderunt quod latrones voluerunt eos interfecisse ‥
nil aliud peto nisi quod arma mea ~nolenta tecum custodias in signum amoris
unde ‥ lectisternium pape inventum est mane ~nolentem, et ipse defunctus
~nolentum divortium ipsam interrumpit desponsationem
nec etiam ~olentas manus a sacris cohibebant
tot interfecit quod cadavera eorum projecta in fluvio qui Xanctus dicitur prohibuerunt cursum fluvii, unde relicto canali ~nolentus ultra ripas exundavit
sanguis significat peccatum, quia sicut ~nolentus est horribilis et odibilis oculis hominis, ita peccator oculis Dei
contristabat eos cisternarum suarum quas magnipendebant ~nolenta fedatio
plebs ‥ est procax et ~nolenta, dominisque suis semper contumax et rebellionis avida
liceat Judeis omnia que eis apportata fuerint sine occasione accipere et emere, exceptis illis qui de ecclesia sunt et panno ~nolento
sanguĭnŏlentus, (12) a, um, ¶ 1 sanguinolent, injecté de sang : [en parl. des yeux] M. Emp. 8 ; C. Aur. Acut. 1, 3, 36 || de la teinte du sang : Ov. Am. 1, 12, 12 ; Ars 1, 414 ¶ 2 ensanglanté, sanglant, couvert de sang : [en parl. des pers.] Tib. 2, 6, 40 ; Ov. F. 4, 844 ; Sen. Ep. 66, 50 ; [en parl. dʼobjets] Quadr. Ann. 10 b d. Gell. 9, 13, 18 ; Ov. Ib. 380 || qui a coûté du sang : Varr. d. Non. 466, 33 ; Her. 4, 51 || [fig.] littera sanguinolenta Ov. Ib. 4, lettre cruelle (qui déchire qqn); sanguinolentæ centesimæ Sen. Ben. 7, 10, 4, usure impitoyable.
- 1. bloedig, met bloed besprenkeld of bevlekt, druipend van bloed [Dido; pectora]; ➤ -i ex acie redeuntes; nece natorum -a parens;
- 2. (metaf.) bloedrood; ➤ Allia vulneribus Latiis -a;
- 3. bloeddorstig, wreed [Erinys; centesimae bloed uitzuigend].
Sanguinolentisexstat tit. 8. lib. 5. Cod. Theod.
Incipit Charta de Sanguinolento, quem de Matricola suscipi.In contextu :
Invenimus ibidem(in matricula Sancti illius) Infantolo Sanguinolento, cui adhuc vocabulum non habetur, etc.
sanguinolentus
adj.
- sanguis, full of blood, bloody: pectora, O.: Allia . . . Volneribus Latiis, O.—Blood-red: color, O.—Fig., sanguinary, offensive: Littera, O.