servitialis
servitiālis, e (servitium), zum Dienste gehörig, dienend, clerici, Laienbrüder, Isid. epist. 1, 15.
hominem simplicem ad stultum, parum verecundum, aliquantulum largum, facile ~em, grossi intellectus et ingenii
qui ‥ habet faciem mediocrem ‥ est verax, amans, intelligens atque sapiens, ~is atque compositus et ingeniosus
assumpto vobiscum aliquo fide digno consiliario aut ~i nostro
terras quas homines questales et ~es tenent
servĭtĭālis, e (servitium), consacré au service : Isid. Ep. 1, 15.
Cum ingenuitate totius Benacensis honoris, qui mihi erat Servicialis.Libertates oppidi Baugiaci in Sebusiis ann. 1250 :
Exceptis terris et possessionibus quæ censualeset Servitiales aliis existere dignoscuntur.
Item judico meas tunicas et meas massaricias et viginti cappas ad Marianam Servitialem meam, quæ servivit mihi annis septem.
ItemStatuta Massil. lib. 4. cap. 24. § 4 :Servitiali quæ tulit vinum.....Servitialibus duabus conventus.
Sane ab hac constitutione excipimusAdde Acta SS. tom. 7. Maii pag. 154. et tom. 3. Junii pag. 456. ProvincialibusServitiales cargatorum, de quibus est ordinatum quodxxv. peregrinis possit adjici unus Servitialis.
Serviciou, qua voce potissimum intelligunt mulierem quæ puerperæ servit. Vide Joan. Villaneum lib. 8. cap. 80.