Logeion | γαύρωμα

γαύρ-ωμα, ατος, τό,

objeto o motivo de orgullo E.Tr.1250, Aristid.Or.28.124.

γαύρωμα, ατος (τὸ) sujet d’orgueil, Eur. Tr. 1250 ; Arstd. t. 2, 394.

Étym. γαυρόω.

γαύρωμα -ατος, τό [γαυρόω] bron van trots: κενὸν ... γαύρωμα een ijdele bron van trots Eur. Tr. 1250.

γαύρωμα, τό, das worauf man stolz ist, Prunk, Eur. Tr. 1250.

γαύρωμα γαυρόομαι

γαύρωμα