δρομαδάριος

1 milit. soldado montado en dromedario δ. τ(ούρμας) Λονγείνου SB 6966.1 (II d.C.), cf. SEG 38.1668, BGU l.c., ὀψωνίου δρομαδαρ(ίων) POxy.1652a.6 (III d.C.), ἐν εἵλῃ δευτέρᾳ Ἡρκουλίᾳ δρομεδαρίων PBeatty Panop.l.c., cf. 2.169, SEG 38.1664, ODouch 53.3, 198.4 (ambos IV/V d.C.).

2 zool. dromedario κα(μήλων) λ (καὶ) δρο(μεδαρίων) λδ PNess.35.1 (VI d.C.).
•Del lat. dromadarius, dromedarius, deriv. de dromas, dromeda que proceden del gr. δρομάς ‘(camello) rápido’.