δριμύς
δριμύς, piercing, sharp, keen
- piercing, sharp, keen, βέλος Il. 11.270: metaph., δριμεῖα μάχη 15.696, Hes. Sc. 261; δ. χόλος Il. 18.322; μένος Od. 24.319; ἄχος Hes. Sc. 457; θυμός A. Ch. 391 (lyr.).
- II of things which affect the eyes or taste, keen, pungent, acrid, of smoke, δριμύτατος καπνῶν Ar. V. 146; of radish, etc., opp. γλυκύς, X. Mem. 1.4.5, cf. Pl.Com. 154 (Sup.); χυμός Arist. de An. 422b13; ὀσμαί ib. 421a30; δριμέσιν ἰητρεύειν with pungent drugs, Hp. Fract. 27; δ. οἶνος Luc. Merc.Cond. 18. Adv. -έως: Comp. δριμύτερον, ὄζειν Arist. Pr. 907a13; ῥεύματος δριμύτερον γενομένου Hp. VM 18.
- III metaph., of persons, bitter, fierce, ἀλάστωρ A. Ag. 1501 (lyr.); ἄγροικος Ar. Eq. 808, etc.; also, keen, shrewd, κρόταλον E. Cyc. 104; ἔντονοι καὶ δ. Pl. Tht. 173a; δ. καὶ δικανικός ib. 175d; δ. ἐν τῷ ἀποκρίνεσθαι Arist. Top. 156b37; λόγος δριμύτατος Id. SE 182b37 (but λέξις and λόγος δ. of striking turns of phrase, Hermog. Id. 1.2, 2.5): neut. as Adv., δριμὺ βλέπειν look bitter, Ar. Ra. 562; but also to look sharply, keenly, Pl. R. 519a, Luc. Symp. 16; ἐνορᾶν Id. Cat. 3, Ael. VH 14.22, D.C. 59.26:—regul. Adv. δριμέως, Anaxandr. 15.3; ἐρασθῆναι Ael. NA 7.15; δριμύτατα ἀλγεῖν Id. VH 12.1.
I
1 de objetos agudo, afilado, penetrante
βέλος
κόνδυλος
• subst. τὸ δριμύ el aguijón
2 de olores penetrante, fuerte
δριμέων ὀδμαί
δριμεῖαι καὶ γλυκεῖαί εἰσιν ὀσμαί
δριμύτατος καπνῶν
• de sabores y alimentos acre, agrio, amargo, ácido, picante
ἅλμη
μυττωτός
σίδια
βόλβιον
ὀρίγανος
χυμός
τάμισος
οἶνος
ἁλμυρὸν δὲ μηδὲν μηδὲ δριμὺ προσφέρειν
no dar(le) ningún alimento salado ni ácidoῥίζας ... δριμείας δὲ τῇ γεύσει καὶ τῇ ὀδμῇ
op. γλυκύς
ἡ ... γλῶττα τοῦ ... δριμέος ... γνώμων ἐστί
• tb. de humores y flujos del cuerpo acre
τῆς γὰρ χολῆς ... τὸ δὲ παχύτατον καὶ δριμύτατον
la parte más espesa y amarga de la bilisἐμεῖ ... δριμύ
οἱ ἀεὶ δριμεῖα χολὰ ποτὶ ῥινὶ κάθηται
δριμύν τε χόλον κυνός
• neutr. compar. como adv. más acremente
βδέουσα δριμύτερον γαλῆς
δριμύτερον ὄζειν
• de substancias y medicamentos acre, agudo, irritante, fuerte
δριμέα φάρμακα
• neutr. plu. subst. (τὰ) δριμέα substancias irritantes
οὐ χρὴ δριμέσιν ἰητρεύειν, ἀλλὰ μαλθακοῖσιν
es preciso no curar con sustancias irritantes, sino suaves
II fig.
1 sent. neg. cruel, violento
μάχη
θύελλα
χόλος
μένος
ἄχος
θυμός
κλαύματα
ἄλγος
ἐρωτικαὶ ἀνάγκαι
• de pers. y personif. cruel, adusto, severo
ἀλάστωρ
ἄγροικος
δικαστής
ἄτη
ἤθελε «δριμὺς» ... Ἱερώνυμος εἶναι
cóm. op., c. juego de palabras, a δριμὺ καὶ ὑβριστότατον θηρίων
• medic. virulento, agresivo
ἕλκεα
• neutr. como adv.
δριμὺ βλέπειν
mirar torvamenteδριμὺ ἐνορᾶν
• δριμύτατα muy agudamente
δριμύτατα ἀλγεῖν
2 sent. posit., de pers. y abstr. astuto, penetrante, agudo, sutil
δ. πρέσβυς, καινὸς γνώμην
un viejo sutil, de espíritu originalἐξ ἁπάντων (ἀγώνων) ἔντονοι καὶ δριμεῖς γίγνονται
ὅσοι οἴονται δριμεῖς εἶναι ἐν τῷ ἀποκρίνεσθαι
los que se creen agudos en sus respuestasκρόταλον δριμύ
astuto charlatán ref. OdiseoἘπίκουρος
• de abstr.
δ. λόγος
argumento incisivo
• en ret., ref. a la utilización de recursos en la narración sutil Hermog.Id.1.1 (p.219), 2.5 (p.343), Plu.2.633a.
III adv. -έως, -τάτως
1 hábilmente
εὐρύθμως λαβὼν τὸ μελετητήριον εἶτ' ἐσχεδίασε δριμέως
• sutilmente Hermog.Id.2.5.
2 violentamente
ἐρασθῆναι δριμέως
amar apasionadamenteὑπὸ τῆς ἐν τῇ σαρκὶ πληγῆς δριμυτάτως κεντούμενος
•Quizá de *dris-mu- cf. let. drīsme ‘rasguño’, forma alargada sobre *dris- >
1. van smaak en geur scherp, bijtend, zuur, wrang:
2. overdr., van zaken fel, bitter, stekend:
-εῖα, -ύ.
Of the pains of child birth, sharp, piercing Il. 11.270.
Of wrath, bitter, piercing Il. 18.322.
Of fighting, bitter, keenly contested Il. 15.696.
Applied to passion manifesting itself outwardly (and app. likened to smarting tears) Od. 24.319.
- Ipiercing, sharp, keen, Lat. acer, of a dart, Il.: metaph., δριμεῖα μάχη, δριμὺς χόλος Il.; δριμὺ μένος Od.
- IIof things which affect the eyes or taste, pungent, acrid, as smoke, Ar.; herbs, Xen.; smell, Ar.
- IIImetaph. of persons, keen, bitter, Aesch., Ar.; also keen, shrewd, Eur.:— δριμὺ βλέπειν to look bitter, Ar.