ζεύγνυμι

ζεύγνῡμι, ζεύγνῡσι A. Pers. 191, (ὑπο-) Pl. Plt. 309a; 2 pl. imper. ζεύγνῠτε E. Rh. 33 (lyr.); inf. -ύναι (μετα-) X. Cyr. 6.3.21, Ep. ζευγνῦμεν Il. 16.145; part. ζευγνύς Hdt. 1.206, 4.89; impf. 3 pl. ἐζεύγνῠσαν Id. 7.33, Ep. ζεύγν- Il. 24.783: also ζευγνύω Hdt. 1.205, Plb. 5.52.4, etc.: impf. ἐζεύγνυον Hdt. 4.89 (Ep. ζεύγν- v.l. Il. 19.393): fut. ζεύξω Pi. I. 1.6, etc.: aor. 1 ἔζευξα Od. 3.478, etc.: late pf. ἔζευχα (ἐπ-) Philostr. VA 2.14:—Med., Ep. impf. 3 dual ζευγνύσθην Il. 24.281, 3 pl. ἐζεύγνυντο Od. 3.492: fut. ζεύξομαι E. Hec. 469 (lyr.), etc.: aor. 1 ἐζευξάμην Hdt. 3.102, E. Ion 901 (lyr.):—Pass., fut. ζευχθήσομαι (δια-) Gal. 9.938: aor.1 ἐζεύχθην Pi. O. 3.6, Hdt. 7.6, A. Ag. 842, Pl. Plt. 302e: more commonly aor. 2 ἐζύγην [ῠ] Pi. N. 7.6, E. Supp. 822 (lyr.), (συ-) Pl. R. 546c: pf. ἔζευγμαι Il. 18.276: plpf. ἔζευκτο Hdt. 4.85.—Usu. in aor. Act. in Hom.: the simple Verb is rare in Att. Prose:—

• yoke, put to, ὑπʼ ὄχεσφιν ἵππους Il. 23.130; ὑφʼ ἅρμασιν ἵππους 24.14; ὑπʼ ἀμάξῃσιν βόας ἡμιόνους τε ib. 783; κἄζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα A. Pr. 462:—Med. (esp. in Od.), ἵππους ζεύγνυσθαι put to oneʼs horses, Od. 3.492, al.: abs., ζευγνύσθην Il. 24.281; ζεύξομαι ἆρα πώλους E. Hec. 469 (lyr.); καμήλους Hdt. 3.102; of riding horses, harness, saddle and bridle, ζεῦξαι Πάγασον Pi. O. 13.64, cf. Ar. Pax 128, 135; of chariots, put to, get ready, ζ. ἅρμα, ὄχους, Pi. P. 10.65, E. Andr. 1020 (lyr.):—Med., τέθριππα Id. Alc. 428.
• • • 2 bind fast, ἀσκοὺς δεσμοῖς X. An. 3.5.10: —Pass., φάρη . . ἐζευγμέναι πόρπαισιν having them fastened . ., E. El. 317.
    • 3 metaph., πότμῳ ζυγείς in the yoke of fate, Pi. N. 7.6; ζυγεὶς ἐν ἅρμασι πημάτων A. Ch. 795 (lyr.); ἀνάγκῃ ζυγείς S. Ph. 1025; ζεύχθη was tamed, Id. Ant. 955 (lyr.); θεσφάτοις . . ζυγείς E. Supp. 220; ὁρκίοισι ζ. Id. Med. 735; μοναρχία ζευχθεῖσα ἐν γράμμασιν ἀγαθοῖς Pl. Plt. 302e: —Med., τόνδʼ ἐν ὅρκοις ζεύξομαι E. Supp. 1229.
  • II join together, σανίδες . . μακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι well-joined, Il. 18.276 (elsewh. in Hom. only in signf. I); ζεῦξαι ὀδόντας, in setting a fractured jaw, Hp. Art. 32; τὼ πόδε ζευγνύντες, of sculptors who made their statues with joined feet, Hld. 3.13.
  • • 2 join in wedlock, ἐπειδὰν εὐφρόνη ζεύξῃ μία yokes her in wedlock, S. Fr. 583.11; of the parents or authors of the marriage, τίς ταύτην ἔζευξε; E. IA 698; ζ. τὴν θυγατέρα τινί App. BC 2.14, cf. Ath. 12.554d:—in Med., of the husband, wed, ἄκοιτιν ζεύξασθαι E. Alc. 994 (lyr.); παρθένειον ἐζεύξω λέχος Id. Tr. 676 (so in Act., γάμοις ἔζευξʼ Ἀδράστου παῖδα I married his daughter, Id. Ph. 1366; ὁ Σεμέλην ζεύξας γάμοις Id. Ba. 468):—Pass., to be married, ἐζευγμένη, opp. κόρη, S. Tr. 536; γάμοις ζευχθῆναι or ζυγῆναι, Id. OT 826, E. IA 907, etc.; ἐν γάμοις Id. El. 99; ἐς ἀνδρὸς εὐνάν Id. Supp. 822 (lyr.): metaph., ζ. μέλος ἔργμασι Pi. N. 1.7, cf. I. 1.6.
    • 3 join opposite banks by bridges, ποταμὸν ζεῦξαι Hdt. 1.206; τὸν Ἑλλήσποντον Id. 7.33, Lys. 2.29; μηχαναῖς ἔζευξεν Ἕλλης πορθμόν A. Pers. 722 (troch.):—also in Med., ζεύγνυσθαι τὸν Βόσπορον Hdt. 4.83 (v.l. -νύναι):—Pass., Id. 7.6, 34; διῶρυξ ἐζευγμένη πλοίοις X. An. 1.2.5; but also,
    • • b γεφύρας ζεῦξαι Hdt. 1.205, cf. 4.85, 118, al.
    • 4 furnish ships with cross-benches (ζυγόν III), Hes. Fr. 76.6; but ζεύξαντες τὰς παλαιὰς [ναῦς] ὥστε πλωΐμους εἶναι having strengthened them with thwarts, Th. 1.29, cf. Sch. ad loc.
    • 5 pair or match gladiators, Arr. Epict. 1.29.37.
    • 6 join issue at law, in Pass., [δίκαι] ὑπέρ τινος ἐζευγμέναι SIG 742.44 (Ephesus, i B.C.). (Cf. Skt. yunákti, pl. yuñjánti ‘yoke’, Lat. jungo, jugum.)

ζεύγνυμι, [ῡ], u. ζευγνύω, ζεύγνυε, Strat. 48 (XII.206), ζεύξω, ἔζευξα, perf. pass. ἔζευγμαι, aor. gew. ἐζύγην, auch ἐζεύχθην, Tragg., z.B. Soph. Ant. 945, doch auch Plat. Polit. 302e;
1) anjochen, anspannen, oft bei Hom. ἵππους, ἡμιόνους, βόας, auch mit dem Zusatz ὑφʼ ἅρμασιν, ὑπʼ ὄχεσφιν, ὑπʼ ἀμάξῃσιν, Il. 23.130, 24.14, 782, Od. 3.478. So auch med., ἵππους ζεύγνυσθαι. die Rosse für sich anspannen, Od. 3.492, 15.145 u. öfter. Auch vom Reitpferde, aufzäumen, satteln, Ar. Pax 128, 135. Aehnl. Pind. σθένος ἡμιόνων, Ol. 6.22 ; ἅρμα P. 10.64, wie Plat. Tim. 22c ; καμήλους, ἵππους ὑπʼ ἅρματα, Her. 3.102, 5.9 ; κνώδαλα ἐν ζυγοῖς Aesch. Prom. 460.
2) übh. zusammenfügen, verbinden, σανίδες ἐζευγμέναι, fest zusammengefügte, Il. 18.276. Dah.
   a) durch die Ehe verbinden, heiraten, γάμοις ζυγῆναι Soph. O.R. 826 ; μήποτʼ ἐζύγη δέμας εἰς ἀνδρὸς εὐνήν Eur. Suppl. 848 ; dah. ἐζευγμένη entgeggstzt der κόρη, Soph. Tr. 533 ; vgl. Plut. Sull. 33 u. Parthen. 17.2 ; τὴν θυγατέρα τινί, App. B.C. 2.14. Auch med., ἄκοιτιν ζεύξασθαι κλισίαις Eur. Alc. 977.
   b) durch Brücken verbinden, sowohl γέφυραν ζευγνύναι, Her. 4.88 u. sonst, wie pass., 4.85, als ποταμόν, Ἑλλήσποντον, 7.24, 157 ; Plat. Legg. III.699a ; Pol. 5.52.4 u. sonst.
   c) ναῦς, Schiffe in Stand setzen, kalfatern, Thuc. 1.29, vgl. ὑπόζωμα.
   d) übertr., ἐν ἀνάγκῃ ζυγείς Soph. Phil. 1014, wie Plat. Menex. 240c, τοὺς Ἀθηναίους ἐν τῇ αὐτῇ ἀνάγκῃ ζευγνύναι ; vgl. ἐν δεσμῷ ζευχθεῖσα Soph. Ant. 945 ; μοναρχία ἐν γράμμασιν ἀγαθοῖς ζευχθεῖσα Plat. Polit. 302e ; πότμῳ ζυγείς Pind. N. 7.6 [ζευγνῦμεν, inf., Il. 16.145].

†ζεύγνυμι

[ζυγόν.]

Infin. ζευγνύμεναι Il. 3.260. ζευγνύ̆μεν Il. 15.120. ζευγνῦμεν Il. 16.145.

3 pl. impf. ζεύγνυον Il. 19.393. ζεύγνυσαν Il. 24.783.

3 sing. aor. ζεῦξε Il. 24.690: Od. 6.253.

3 pl. ἔζευξαν Od. 3.478. ζεῦξαν Il. 24.277: Od. 6.73.

3 sing. subj. ζεύξῃ Il. 20.495.

3 sing. opt. ζεύξειε Il. 24.14.

Imp. ζεῦξον Od. 15.47.

Pl. ζεύξατε Il. 20.476.

Fem. pple. ζεύξασα Od. 6.111.

Infin. ζεῦξαι Il. 23.130.

Pres. infin. mid. ζεύγνυσθαι Od. 23.245.

3 dual impf. ζευγνύσθην Il. 24.281.

3 pl. (ἐ)ζεύγνυντο Od. 3.492, Od. 15.145, 190.

Nom. pl. fem. pf. pple. pass. ἐζευγμέναι Il. 18.276.

(ὑπο-.)

• • 1

    To yoke (horses, mules, or oxen) Il. 3.260, Il. 15.120, Il. 16.145, Il. 19.393, Il. 20.495, Il. 23.130, Il. 24.14, 277, 690, 783: Od. 3.476, 478, Od. 6.73, 111, 253, Od. 15.47.

    In mid., to have one’s beasts yoked: τὼ ζευγνύσθην Il. 24.281.

    To have (one’s beasts) yoked: ἵππους ἐζεύγνυντο Od. 3.492 = Od. 15.145 = 190. Cf. Od. 23.245.

  • 2

    To join together, secure together in position: σανίδες ἐζευγμέναι Il. 18.276.

ζεύγνυμι (fut. ζεύξω: aor. ἔζευξεν; ζεῦξον; ζεύξαις(α); ζεῦξαι: pass. aor. ζευχθέντες, ζευχθεῖσα; ζυγέντες, ζυγέν, ζυγένθʼ coni. nom. n.)

• • a bind fast, secure ἴυγγα τετράκναμον ἐν ἀλύτῳ ζεύξαισα κύκλῳ (sc. Μήδεια) P. 4.215 in tmesis, χαίταισι μὲν ζευχθέντες ἔπι στέφανοι O. 3.6 met., εἴργει δὲ πότμῳ ζυγένθʼ ἕτερον ἕτερα (Er. Schmid: ζυγόν θʼ. codd.) N. 7.6 ἀμφοτερᾶν τοι χαρίτων σὺν θεοῖς ζεύξω τέλος καὶ τὸν ἀκερσεκόμαν Φοῖβον χορεύων καὶ τὰν ἁλιερκέα Ἰσθμοῦ δειράδʼ I shall secure an execution of both songs I. 1.6 ἀμνάμονες δὲ βροτοί, ὅ τι μὴ σοφίας ἄωτον ἄκρον κλυταῖς ἐπέων ῥοαῖσιν ἐξίκηται ζυγέν I. 7.19 ]ζευχθεῖσα προβώμ[ιο Pae. 10.20
  • b harness, yoke up ἦ πόλλʼ ἀμφὶ κρουνοῖς Πάγασον ζεῦξαι ποθέων ἔπαθεν O. 13.64 Ἄρτεμις οἰοπόλας ζεύξαισʼ ἐν ὀργαῖς Βακχίαις φῦλον λεόντων[ Δ. 2. 20. of the chariot of song, ὦ Φίντις, ἀλλὰ ζεῦξον ἤδη μοι σθένος ἡμιόνων ᾆ τάχος O. 6.22 Θώρακος ὅσπερ ἐμὰν ποιπνύων χάριν τόδʼ ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων P. 10.65 ἅρμα δʼ ὀτρύνει Χρομίου Νεμέα τʼ ἔργμασιν νικαφόροις ἐγκώμιον ζεῦξαι μέλος N. 1.7
  • c frag. ]ποι ζυγέντες ἐρατᾷ δόμον[ Δ. 1. 8. ]ζευξα[ Παρθ. 2. 75.

ζεύγνυμι , inf. ζευγνύμεν (ζευγνῦμεν, Il. 16.145), aor. ἔζευξα, ζεῦξε, pass. perf. part. ἐζευγμέναι: yoke, yoke up, yoke together, mid., for oneself; ἵππους, βόας, also w. ὑπʼ ὄχεσφιν, ὑπʼ ἀπήνῃ, etc., Il. 20.495, Il. 23.130, Od. 6.73, Od. 15.46, Od. 3.492; abs., Il. 24.281.

ζεύγνυμι from Root !ζυγ, as in ζυγῆναι

• • Ito yoke, put to, ἵππους Hom., etc.; ζ. ἵππους ὑφʼ ἅρματα, ὑφʼ ἅρμασιν, ὑπʼ ὄχεσφιν, ὑπʼ ἀμάξηισιν Il.;—(so in Mid., ἵππους ζεύγνυσθαι to put to oneʼs horses, Hom.);—also of riding horses, to harness, saddle and bridle, ζεῦξαι Πάγασον Pind.:—of chariots, to put to, get ready, Hom., Eur.
  • • 2to bind, bind fast, Xen.:—Pass., φάρη ἐζευγμέναι having them fastened, Eur.
    • 3metaph., πότμωι ζυγείς in the yoke of fate, Pind.; ἀνάγκηι, ὁρκίοις ζυγείς Soph., Eur.
  • IIto join together, σανίδες ἐζευγμέναι well-joined, Il.
  • • 2to join in wedlock, Eur.:—in Mid., of the husband, to wed, Eur.:—Pass. to be married, Soph., Eur.
    • 3to join opposite banks by bridges, τὸν Ἑλλήσποντον ζεῦξαι Hdt., etc.:—also, γέφυραν ζεῦξαι to form a bridge, Hdt.
    • 4to undergird ships with ropes, Thuc.