καιρικός

καιρ-ικός, ή, όν,

• timely, ἀπαγγελίαι IG 3.769.
• • • 2 appropriate to certain times or seasons, seasonable, ἄνθη PMag.Leid.W. 24.1.
    • • b Astrol., belonging to the καιρός or chronocratory, κ. χρόνοι Ἀφροδίτης Nech. ap. Vett.Val. 289.37.
      • c Astron., ὧραι κ. hours of the kind that vary in length with the season, opp. ἰσημεριναί, Ptol. Alm. 4.11, 7.3, Tetr. 76.
    • 3 Gramm., temporal, Eust. 17.3.
    • 4 καιρικαὶ βαφαί, dub. sens. in Zos.Alch. p.246 B., cf. p.228, 239, al.