καταθνῄσκω
καταθνῄσκω, καταθνῄσκω, die away (verb)
- poet. Verb, die away, be dying, τὸν δὲ καταθνῄσκων προσέφη Il. 22.355; κάτθανε καὶ Πάτροκλος died, 21.107: in pf., to be dead, κατατεθνήκασι, opp. ζώουσι, 15.664: freq. in pf. part., ἀνδρὸς . . κατατεθνηῶτος 7.89, 22.164; νέκυι κατατεθνηῶτι 16.565; νεκροὺς κατατεθνηῶτας 18.540, etc.: used by Trag. only in sync. fut. κατθανοῦμαι, E. Med. 1386, Alc. 150, etc.; and in inf. and part. of sync. aor. κατθανεῖν, κατθανών, A. Ag. 1290, 873, etc.: once in ind., κάτθανε ib. 1553 (anap.).
- 2 metaph., perish, μέλι . . κάτθανε ἐν κηρῷ λυπεύμενον Mosch. 3.34; κάτθανε δʼ ἁ μορφὰ σὺν Ἀδώνιδι Bion 1.31.
Uebertr., μορφὰ κάτθανε Bion. 1.31 ; μέλι Mosch. 3.34.
[κατα- 5.]
Contr. 3 aor. κάτθανε Il. 9.320, Il. 21.107.
3 pl. pf. κατατεθνήκασι Il. 15.664.
3 sing. opt. κατατεθναίη Od. 4.224.
Pple. κατατεθνηώς,-ῶτος Il. 7.89, 409, Il. 10.343, 387, Il. 16.526, 565, 369, Il. 18.540, Il. 22.164, Il. 23.331: Od. 10.530, Od. 11.37, 147, 541, 564, 567, Od. 22.448.
Genit. sing. fem. κατατεθνηυίης Od. 11.84, 141, 205.
- 1
To die: κάτθανε καὶ πάτροκλος Il. 21.107. Cf. Il. 9.320, Il. 22.355.
- 2
In pf., to be dead: ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασιν Il. 15.664: εἴ οἱ κατατεθναίη μήτηρ (should lie dead) Od. 4.224.
In pple., dead: ἀνδρὸς σῆμα κατατεθνηῶτος Il. 7.89. Cf. Il. 7.409 (the dead bodies), Il. 10.343, 387, Il. 16.526, 565, Il. 17.369 (the dead...), Il. 18.540, Il. 22.164, Il. 23.331: ψυχὴ μητρὸς κατατεθνηυίης Od. 11.84. Cf. Od. 10.530, Od. 11.37, 141, 147, 205, 541, 564, Od. 22.448.
Absol., the dead, the departed: τῶν ἄλλων ψυχὰς κατατεθνηώτων Od. 11.567.
- 1
- 1to die away, be dying, and in aor2 and perf. to be dead, Il., Trag.
- 2to die away, disappear, Mosch., Bion.
-
…τε μέλαιναν εἰς Ἔρεβος στρέψας, αὐτὸς δʼ ἀπονόσφι τραπέσθαι ἱέμενος ποταμοῖο ῥοάων · ἔνθα δὲ πολλαὶ ψυχαὶ ἐλεύσονται νεκύων κατατεθνηώτων. δὴ τότʼ ἔπειθʼ ἑτάροισιν ἐποτρῦναι καὶ ἀνῶξαι μῆλα, τὰ δὴ κατάκειτʼ ἐσφαγμένα νηλέι χαλκῷ, δείραντας κατακῆαι ,…
Homer, Odyssey
-
…τοι ὑποκρίνονται · ἐμοὶ δʼ ἐπιανδάνει οὕτως ἀμφὶ δὲ νεκροῖσιν κατακαιέμεν οὔ τι μεγαίρω · οὐ γάρ τις φειδὼ νεκύων κατατεθνηώτων γίγνετʼ ἐπεί κε θάνωσι πυρὸς μειλισσέμεν ὦκα. ὅρκια δὲ Ζεὺς ἴστω ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης. ὣς εἰπὼν τὸ σκῆπτρον…
Homer, Iliad
-
…Γηρυὼν ὁ δεύτερος πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω, χθονὸς τρίμοιρον χλαῖναν ἐξηύχει λαβεῖν, ἅπαξ ἑκάστῳ κατθανὼν μορφώματι. τοιῶνδʼ ἕκατι κληδόνων παλιγκότων πολλὰς ἄνωθεν ἀρτάνας ἐμῆς δέρης ἔλυσαν ἄλλοι πρὸς βίαν λελημμένης. ἐκ τῶνδέ τοι…
Aeschylus, Agamemnon
-
…πόλιν πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δʼ εἷλον πόλιν οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει, ἰοῦσα πράξω · τλήσομαι τὸ κατθανεῖν. Ἅιδου πύλας δὲ τάσδʼ ἐγὼ προσεννέπω · ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν, ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων ἀπορρυέντων…
Aeschylus, Agamemnon
-
…ἐγὼ μὲν ἄνευθεν ἐφʼ αἵματι φάσγανον ἴσχων, εἴδωλον δʼ ἑτέρωθεν ἑταίρου πόλλʼ ἀγόρευεν · ἦλθε δʼ ἐπὶ ψυχὴ μητρὸς κατατεθνηυίης, Αὐτολύκου θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἀντίκλεια, τὴν ζωὴν κατέλειπον ἰὼν εἰς Ἴλιον ἱρήν. τὴν μὲν ἐγὼ δάκρυσα ἰδὼν ἐλέησά…
Homer, Odyssey
-
…σή τʼ ἀγανοφροσύνη μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ γʼ ἔθελον φρεσὶ μερμηρίξας μητρὸς ἐμῆς ψυχὴν ἑλέειν κατατεθνηυίης. τρὶς μὲν ἐφωρμήθην, ἑλέειν τέ με θυμὸς ἀνώγει, τρὶς δέ μοι ἐκ χειρῶν σκιῇ εἴκελον ἢ καὶ…
Homer, Odyssey
-
…πότνια μήτηρ ἐνθεμένη λεχέεσσι γοήσεται ὃν τέκεν αὐτή, ἀλλὰ κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατὰ πάντα δάσονται. τὸν δὲ καταθνῄσκων προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ · ἦ σʼ εὖ γιγνώσκων προτιόσσομαι, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλον πείσειν · ἦ γὰρ σοί γε σιδήρεος…
Homer, Iliad
-
…τάσδε συμφορὰς φέρειν · οὐ γάρ τι πρῶτος οὐδὲ λοίσθιος βροτῶν γυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες · γίγνωσκε δὲ ὡς πᾶσιν ἡμῖν κατθανεῖν ὀφείλεται. ἐπίσταμαί τοι, κοὐκ ἄφνω κακὸν τόδε προσέπτατʼ · εἰδὼς δʼ αὔτʼ ἐτειρόμην πάλαι. ἀλλʼ, ἐκφορὰν…
Euripides, Alcestis
-
…τὰ δὲ μῆλα λαβὼν ἀπεδειροτόμησα ἐς βόθρον, ῥέε δʼ αἷμα κελαινεφές · αἱ δʼ ἀγέροντο ψυχαὶ ὑπὲξ Ἐρέβευς νεκύων κατατεθνηώτων. νύμφαι τʼ ἠίθεοί τε πολύτλητοί τε γέροντες παρθενικαί τʼ ἀταλαὶ νεοπενθέα θυμὸν ἔχουσαι, πολλοὶ δʼ οὐτάμενοι χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν…
Homer, Odyssey
-
…μʼ, ἀπέρχομαι κάτω. οἴμοι, τί δράσω δῆτα σοῦ μονούμενος ; χρόνος μαλάξει σʼ · οὐδέν ἐσθʼ ὁ κατθανών. ἄγου με σὺν σοί, πρὸς θεῶν, ἄγου κάτω. ἀρκοῦμεν ἡμεῖς οἱ προθνῄσκοντες σέθεν. ὦ δαῖμον…
Euripides, Alcestis