κατονομάζω
κατονομάζω, name
κατονομάζω,
- name, Str. 7.3.2, al.; ἀπό τινος ib. 13.1.48 (dub.l.):— Pass., ζωμὸς κατωνόμασται Anaxandr. 34.5; to be named, Arist. EE 1221b10, Thphr. Od. 2; to be expressed in terms, of numbers, Archim. Aren. 1.3; τὰ -ωνομασμένα the aforesaid, Meno Iatr. 11.33, Philum. Ven. 27.3.
- II Pass., to be betrothed, c. dat., Plb. 5.43.1, Hsch. s.v. τᾶλις; to be devoted to the gods. D.H. 1.16, Phalar. Ep. 84.1.
κατ·ονομάζω :
1 nommer, dénommer, acc. Arstt. Eud. 2, 3, 12 ; Th. Od. 2 ; τι ἀπό τινος, Str. 604, une chose d’après une autre ||
2 promettre, accorder : τινὰ γυναῖκά τινι, Pol. 5, 43, 1, une jeune fille comme femme à qqn ||
3 consacrer, dédier, dévouer, Phalar. Ep. 110, p. 318.
κατονομάζω, 1) benennen, Theophr. u. Folgde ; τούτους τε καὶ τὴν Ἴδην ἀπὸ τῆς ἐν Κρήτῃ κατονομάσαι Strab. XIII.604.
2) zusagen, verloben ; παρθένον οὖσαν γυναῖκα τῷ βασιλεῖ κατωνομασμένην Pol. 5.43.1 ; weichen, Dion.Hal. 1.16.
2) zusagen, verloben ; παρθένον οὖσαν γυναῖκα τῷ βασιλεῖ κατωνομασμένην Pol. 5.43.1 ; weichen, Dion.Hal. 1.16.