κατόμνυμι
κατόμνυμι, to confirm by oath
κατόμνῡμι, aor. -ώμοσα E. Hel. 835:—
- confirm by oath, τινί τι Ar. Av. 444.
- 2 c. acc., call to witness, swear by, τὴν ἐμὴν ψυχήν E. Or. 1517 (troch.), etc.; κ. τὼ θεώ Ar. Ec. 158: c. dupl. acc., ἁγνὸν ὅρκον σὸν κάρα κατώμοσα E. Hel. l.c.: c. gen., κ. τῆς κεφαλῆς Anon. ap. Suid.
- 3 swear, c. inf., IG 12(9).1273.1 (Eretria, vi B.C.).
- II Med. = Act., tender an oath, Antipho Soph. Oxy. 1364.140, Arist. Rh. 1377a16, PMagd. 26.13 (iii B.C.); swear by, τοὺς θεούς Aristaenet. 2.20: c. acc. et inf., D. 39.4, cf. Paus. 6.18.3.
- 2 c. dat., take an oath against, accuse on oath, Hdt. 6.65 (gen. as v.l.): abs., ib. 69.
κατ·όμνυμι [ῡ] (f. -ομοῦμαι, ao. -ώμοσα, pf. -ομώμοκα) jurer, c. à d.
1 affirmer par serment : τί τινι, Ar. Av. 444, qqe ch. à qqn ; ὅρκον, Eur. I.T. 790, confirmer par un serment ||
2 prendre à témoin avec serment : τινά, Eur. I.A. 473 ; Ar. Eccl. 158, jurer par qqn ; τι, Eur. Or. 1517, jurer par qqe ch. ; avec deux acc. : ὅρκον τινὸς κάρα κ. Eur. Hel. 835, prononcer un serment par ou sur la tête de qqn ; abs. Ar. Ran. 305 ||
Moy.
1 jurer, c. à d. affirmer par serment, Hdt. 6, 69 ; avec une prop. inf. Dém. 995, 24 ||
2 prendre à témoin avec serment : τοὺς θεούς, Aristén. 2, 20, jurer par les dieux ||
3 accuser sous la foi d’un serment, gén. Hdt. 6, 65.
1. zweren, een eed afleggen:
2. zweren bij, (in een eed) tot getuige aanroepen,
3. onder ede beschuldigen, met dat.:
κατόμνυμι, [ῡ], (ὄμνυμι), beschwören, durch einen Eid bekräftigen ; τινί τι, Ar. Av. 447 ; τὼ θεὼ κατώμοσας, du hast bei ihnen geschworen, sie als Zeugen des Eides angerufen, Eccl. 158 ; Πέλοπα κατόμνυμι Eur. I.A. 473 ; τὴν ἐμὴν ψυχήν Or. 1517 ; ὅρκον I.T. 790 ; mit doppeltem accus., ἅγιον ὅρκον σὸν κάρα κατώμοσα Hel. 841 ; Sp. auch c. gen., τῆς κεφαλῆς, beim Haupte, Suid.; absolut, Ar. Ran. 305.
Med. sich mit einem Eide binden, schwören, κατωμνύμην φαμένη αὐτὸν οὐ καλῶς ποιέειν Her. 6.69 ; τοῦ Δημαρήτου 6.65, gegen den Demaratus, d.h. ihn anklagen ; öfter bei Paus. Vom Klägereide, Dem. τὸν ἀδελφὸν κατωμόσατο ἐκ τοῦ πατρὸς εἶναι τοῦ ἐμοῦ 39.4. Auch κατόμνυσθε τοὺς θεούς, Aristaen. 2.20. Bei Synes. im Ggstz von ἀπόμνυμι.
Med. sich mit einem Eide binden, schwören, κατωμνύμην φαμένη αὐτὸν οὐ καλῶς ποιέειν Her. 6.69 ; τοῦ Δημαρήτου 6.65, gegen den Demaratus, d.h. ihn anklagen ; öfter bei Paus. Vom Klägereide, Dem. τὸν ἀδελφὸν κατωμόσατο ἐκ τοῦ πατρὸς εἶναι τοῦ ἐμοῦ 39.4. Auch κατόμνυσθε τοὺς θεούς, Aristaen. 2.20. Bei Synes. im Ggstz von ἀπόμνυμι.
κατόμνυμι
fut. -ομοῦμαι
aor1 -ώμοσα
- Ito confirm by oath, τί τινι Ar.; c. inf. to swear that . ., Dem.
- 2c. acc. to call to witness, swear by, τὴν ἐμὴν ψυχήν Eur.:—so in Mid., Dem.
- IIin Mid. also, c. gen. to take an oath against, accuse on oath, Hdt.