κρουσμός
κρουσμός, gnashing
κρουσ-μός, ὁ,
- = κροῦσις 4, Procl. ap. Phot. Bibl. p.320 B.
- II κ. ὀδόντων gnashing of teeth, Aus. Ep. 8.8.
κρουσμός, οῦ (ὁ) c. κροῦσις, Procl. (Phot. Bibl. p. 320, 30).