κρουστικός
κρουστικός, fit for striking the ears, impressive
κρουσ-τικός, ή, όν,
- fit for striking, butting, of a ram, Ph. 1.113.
- II able to sound the right note, ὄργανα Arist. Pr. 918a33; κ. θίξις χορδῶν, opp. ἠθική, Plu. Praec. 2.802f.
- 2 metaph., of a rhetorician or sophist, striking, impressive, Ar. Eq. 1379; τὸ κ. striking eloquence, Luc. Dem.Enc. 32.
κρουστικός, ή, όν :
1 qui heurte, qui frappe en heurtant, Phil. 1, 113 ||
2 retentissant, vibrant, Arstt. Probl. 19, 10 ; Plut. M. 802e ; fig. Ar. Eq. 1379 ; Luc. Dem. enc. 32.
Étym. κρούω.
κρουστικός, zum Schlagen gehörig ; bes. = einen Klang hervorbringend u. in die Ohren fallend, eindringlich ; κρουστικὰ μᾶλλον τὰ ὄργανα τοῦ στόματος Arist. Probl. 19.10 ; von der Redekunst, Ar. Eq. 1379 ; Luc. Dem. enc. 32 u. Sp., eindringlich, ergreifend.
κρουστικός, ή, όν
- fit for striking the ears, impressive, Arist.:—metaph. of a speaker, Ar. from κρούω