κρουστός
κρουστός, played by striking
κρουσ-τός, ή, όν,
- played by striking, ὄργανα Nicom. Harm. 2.
- II κρουστὰ γράμματα· ἀπὸ τοῦ παρακρούεσθαι καὶ μὴ εὐθέως λέγειν, Phot.
κρουστός, ή, όν, frappé, en parl. d’un instrument, Nicom. Harm. 5.
Étym. vb. de κρούω.