μονόστεγος
μονόστεγος, of one story
μονό-στεγος, ον, (στέγη)
- of one story, στοά D.H. 3.68; ὕψος Str. 17.1.37; οἰκίδιον BGU 889.8 (ii A.D.).
μονό·στεγος, ος, ον, qui n’a qu’un toit ou qu’un étage, DH. 3, 68.
Étym. μ. στέγη.
μονόστεγος, mit einem Dach oder Stockwerk, στοά, Dion.Hal. 3.68.