μονοστιβής
μονοστιβής, walking alone
μονο-στῐβής, ές, (στείβω)
- walking alone, unattended, A. Ch. 768.
μονο·στιβής, ής, ές [ῐ] qui marche seul, solitaire, Eschl. Ch. 768.
Étym. μ. στείβω.
μονοστιβής, ές, allein gehend, einsam, εἰ ξὺν λοχίταις, εἴτε καὶ μονοστιβῆ, Aesch. Ch. 757.
μονοστιβής
μονο-στῐβής, ές
στείβω
- walking alone, Aesch.