ξυλοτόμος
ξυλοτόμος, woodcutter
ξῠλο-τόμος, ὁ,
- woodcutter, Sammelb. 4874: as Adj., πέλεκυς ξ. v.l. in X. Cyr. 6.2.36.
ξυλοτόμος, Holz schneidend, spaltend, ὁ ξ., der Holzhauer, Sp.