πεδιάς
πεδιάς, flat, level
πεδῐάς, άδος, used as fem. of πεδιεινός,
- flat, level, of Scythia, Hdt. 4.23, 47, Hp. Aër. 18; of Egypt, Hdt. 2.8; of Thessaly, Pl. Lg. 625d; ἡ π. (sc. γῆ) Hdt. 9.122, Onos. 6.8; π. ὁδός, ἁμαξιτός, Pi. P. 5.91, E. Rh. 283; ἡ π. χώρα Plb. 2.16.7.
- II on or of the plain, ὕλη S. Ant. 420; λόγχη π. the spearmen of the plain, Id. Tr. 1058; π. μάχη battle in the plain, Plu. Sull. 19, prob. in IG 14.1290.59.
πεδιάς, άδος [ᾰδ]
1 adj. f. de plaine, qui est en plaine (route, Pd. P. 5, 122 ; Eur. Rhes. 283 ; bois, Soph. Ant. 420 ; pays, Pol. 2, 16, 7, etc.) ; λόγχη, Soph. Tr. 1058, lance qui combat en plaine, c. à d. combat en rase campagne ||
2 subst. ἡ π. (s. e. γῆ ou χώρα) plaine, Hdt. 9, 122 ; Plat. Leg. 624d.
Étym. πεδίον.
1. vlak:
2. van
πεδιάς, άδος, ἡ, fem. zu πεδινός, flach, eben, auf der Ebene ; ὁδός, Pind. P. 5.91, wie πεδιὰς ἁμαξιτός Eur. Rhes. 283 ; φόβην ὕλης πεδιάδος, Soph. Ant. 416 ; auch λόγχη π., die auf oder in der Ebene geworfene, Tr. 1047. – Substant., sc. γῆ oder χώρα, = πεδίον, Her. 9.122, wie Plat. Legg. I.624d.
πεδιᾰς f. adj.,
- 1level εὐθύτομόν τε κατέθηκεν Ἀπολλωνίαις ἀλεξιμβρότοις πεδιάδα πομπαῖς ἔμμεν ἱππόκροτον σκυρωτὰν ὁδόν pr. P. 5.91
πεδιάς, άδος,
- Ipoet. fem. of πέδιος, πεδινός, flat, level, Hdt.: ἡ πεδιάς (sc. γῆ) the level country, Hdt.
- IIon or of the plain, Soph.; λόγχη πεδιάς spearmen on the plain, Soph.