ποίφυγμα
ποίφυγμα, a blowing, snorting
ποίφ-υγμα, ατος, τό,
- blowing, snorting, ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασι A. Th. 281, cf. Epic. in Arch.Pap. 7.6.
ποίφυγμα, ατος (τὸ) souffle impétueux ou menaçant, Eschl. Sept. 280.
Étym. ποιφύσσω.
ποίφυγμα, τό, das Geschnaubte, ein unter Schnauben herausgestoßenes Schreck- od. Drohwort, Aesch. Spt. 262, u. einzeln bei sp.D.; Hesych. erkl. auch σχῆμα ὀρχηστικόν.
ποίφυγμα, ατος, τό,
- a blowing, snorting, Aesch. from ποιφύσσω