πολύκενος
πολύκενος, containing much void, porous
πολῠ-κενος, ον,
- containing much void, porous, Arist. Pr. 940a4; τόπος Epicur. Ep. 2 p.37 U.; φύσεις Id. Nat. 2.9, cf. Dsc. 5.108, Plu. QConv. 2.721c, Gal. 9.181.
πολύ·κενος, ος, ον [ῠ] aux nombreuses lacunes ou aux grands espaces vides, Arstt. Probl. 25, 22 ; Epic. (DL. 10, 89).
Étym. π. κενός.
πολύκενος, mit vielen leeren Stellen, Zwischenräumen, Plut. Symp. 8.3.2.