πολύκλαγγος
πολύκλαγγος, clamorous
πολῠ-κλαγγος, ον,
- clamorous, ὄρνις Ael. NA 2.51 (Sup.).
πολύ·κλαγγος, ος, ον, seul. au sup. -ότατος, aux cris nombreux ou variés, El. N.A. 2, 51.
Étym. π. κλαγγή.
πολύκλαγγος, mit vielfachem od. lautem Klange, καὶ πολύφωνος, Ael. H.A. 2.51.