στορύνη
στορύνη [ῡ], ἡ,
- = κατιάδιον, Aret. CD 1.2.
στορύνη, ης (ἡ) [ῡ] instrument de chirurgie pour certaines opérations dans la bouche, Arét. Cur. m. diut. 1, 2.
Étym. cf. στόρθυγξ.
στορύνη, ἡ, ein wahrscheinlich spitziges Werkzeug der Wundärzte (vgl. στόρθυγξ), Aret.