στρέπταιγλος
στρέπταιγλος, whirling-bright
στρέπτ-αιγλος, α, ον, (στρέφω, αἴγλη)
- whirling-bright, Νεφελᾶν στρεπταίγλαν (or -ᾶν) . . ὁρμάν Ar. Nu. 335, cf. Philox. 18.
στρέπτ·αιγλος, ος, ον, qui détourne ou intercepte les rayons du soleil, en parl. de nuages, Ar. Nub. 335.
Étym. στρέφω, αἴγλη ; sel. d’autres στράπταιγλος, dont l’éclat illumine comme un éclair, de στράπτω, αἴγλη.
στρέπταιγλος, glanzdrehend, glanzwirbelnd, στρεπταίγλη ὁρμὴ Νεφελῶν, Ar. Nub. 335, den schwülstigen Dithyrambendichtern komisch nachgebildet, vgl. Schol. zur Stelle.
στρέπταιγλος
στρέπτ-αιγλος, η, ον
αἴγλη
- whirling-bright, Ar.