στρεπτικός
στρεπτικός, of or for twisting
στρεπτ-ικός, ή, όν,
- of or for twisting: τὸ σ., as a part of ὑφαντική, Pl. Plt. 282d, cf. Poll. 7.209.
στρεπτικός, ή, όν, propre à tordre ; τὸ στρ., Plat. Pol. 282d, l’art de tordre.
Étym. στρέφω.
στρεπτικός, zum Drehen geschickt, drehend, Plat. Polit. 282d.