τριακοντάρουρος
τριακοντάρουρος, tenant of thirty
τρῐᾱκοντ-άρουρος [ᾰρ], ὁ,
- tenant of thirty ἄρουραι, PPetr. 2 p.121 (iii B. C.), PEnteux. 37.1, al. (iii B. C.), PTeb. 89.51, al. (ii B. C., all abbreviated), etc.