τόκα
τόκᾰ, Dor. for τότε, Pi. O. 6.66, N. 6.10, Epich. 147, Isyll. 7, SIG 527.99 (Drerus, iii B. C.), Berl.Sitzb. 1927.159 (Cyrene), etc.
τόκα, v. τότε.
τόκα, dor. statt τότε ; Pind. τόκα μέν … τότʼ αὖ, Ol. 6.66 ; τόκα μέν … τόκα δέ, N. 6.10.
τόκα τόκα τόκα, τόκα τότε,
- 1at one time, at another ἀρούραισιν, αἵτʼ ἀμειβόμεναι τόκα μὲν ὦν βίον ἀνδράσιν ἐπηετανὸν ἐκ πεδίων ἔδοσαν, τόκα δʼ αὖτʼ ἀναπαυσάμεναι σθένος ἔμαρψαν N. 6.10 οἱ ὤπασε θησαυρὸν δίδυμον μαντοσύνας, τόκα μὲν φωνὰν ἀκούειν, εὖτʼ ἂν δὲ κτίσῃ, τότʼ αὖ χρηστήριον θέσθαι κέλευσεν O. 6.66