χορτοφόρος
χορτοφόρος, carrying fodder
χορτο-φόρος, ον,
- carrying fodder, Str. 15.1.42; χ. ἅμαξα Polyaen. 3.15.
- II producing grass, PSI 6.579.6 (iii B. C.), Gp. 3.11.7.
χορτο·φόρος, ος, ον :
1 qui produit du fourrage, Geop. 3, 11, 7 ||
2 qui porte du fourrage, Polyen 3, 15 ; Str. 705.
Étym. χόρτος, φέρω.
χορτοφόρος, Gras, Heu, Futter tragend, hervorbringend, – herbeischaffend, zuführend, ἅμαξα Polyaen. 4.15 ; Strabo.