ἀνηρείψαντο
ἀνηρείψαντο
3 sing. pl. aor. mid.
[No doubt for ἀνηρέψαντο, fr. ἀν-, ἀνα- 1 + ἁρεπ- = ἁρπ-, ἁρπάζω. Cf. ἅρπη, Ἅρπυια.]
Thus, to snatch up: Γανυμήδεα ἀ. θεοί Il. 20.234. Cf. Od. 1.241 = Od. 14.371, Od. 4.727, Od. 20.77.