ἐκτυφόω
ἐκτυφόω, delude, deceive
ἐκτῡφόω,
- delude, deceive, τὰ πλήθη Ph. 1.1.
- 2 puff up, ἑαυτόν Id. 2.569, cf. 215:—Pass., Plb. 16.21.12.
- II Pass., vanish into smoke, εἰς καπνὸν ἐκτυφοῦται Dsc. 1.68.2; but perh. ἐκτύφεται shd. be read; ἐκτύφονται is v.l. for -τυφοῦνται in Id. 1.68.5.
I
1 ofuscar, embaucar
τὰ πλήθη
2 hinchar de vanidad, de contenido vano
ἁπάται, ἃς μυθογράφοι ... ἐξετύφωσαν
• de pers. envanecer
ἑαυτόν
II intr. en v. med.
1 envanecerse, engreirse
εἰς τέλος ἐχαυνοῦτο καὶ ... ἐξετυφοῦτο
2 disiparse, desvanecerse
εἰς καπνόν
ἐκ·τυφόω-ῶ [ῡ]
1 réduire en fumée, Diosc. 1, 81 ||
2 obscurcir par les fumées de l’orgueil, Pol. 16, 21, 12 ; Phil. 1, 1 ; 2, 215, 569.
ἐκτυφόω, = ἐκτύφω ; ἐς καπνὸν ἐκτυφοῦται Diosc.; pass., aufgeblasen, hochmütig werden, Pol. 16.21.12.