ἐκτρωτικός
ἐκτρωτικός, abortive
ἐκ-τρωτικός, ή, όν,
- abortive, δύυαμις Plu. Sollert. 2.974d.
abortivo
δύναμις
del díctamo
ἐκτρωτικός, ή, όν, propre à faire avorter, Plut. M. 974d.
Étym. ἐκτιτρώσκω.
ἐκτρωτικός, ή, όν, die zu frühe Geburt hervorbringend, δύναμις Plut. Sol. an. 20.