ἡμαρτημένως
ἡμαρτημένως, faultily
ἡμαρτημένως, Adv. pf. part. Pass. of ἁμαρτάνω,
- faultily, ἡγεῖσθαι Pl. Men. 88e; ἡ. ἔχειν Id. Lg. 670c, Iamb. VP 33.233.
ἡμαρτημένως, adv. à tort, faussement, Plat. Leg. 670c, Men. 88e ; Jambl. V. Pyth. c. 33.
Étym. part. pf. pass. d’ ἁμαρτάνω.
ἡμαρτημένως, adv. zum part. perf. pass. von ἁμαρτάνω, verfehlt, irrig, fälschlich ; ἡγεῖσθαι Plat. Men. 88e ; ἔχειν Legg. II.670c ; Sp.
ἡμαρτημένως
adverb part. perf. pass. of ἁμαρτάνω,
- faultily, Plat.