ἧμαι

ἧμαι, ἧσαι, ἧσται E. Alc. (v. infr.) (but κάθ-ηται, v. κάθημαι), ἧσθον h.Ap. 456, ἥμεθα, ἧστε, ἧνται Call. Fr. 122, Ep. εἵᾰται Il. 10.100, ἕᾰται 3.134 (κατέαται Hdt. 1.199); imper. ἧσο Hom., ἥσθω (καθ-) A. Pr. 916; subj. and opt. only in compd. καθ-; inf. ἧσθαι; part. ἥμενος: impf. ἥμην, ἧσο, ἧστο (but ἐκάθητο, καθ-ῆτο, v. κάθημαι), dual ἥσθην (ἑήσθην Orph. A. 815), pl. ἥμεθα (ἥμεσθα E. IA 88), ἧσθε Cratin. 142, ἧντο, Ep. εἵᾰτο Il. 7.61, ἕᾰτο ib. 414, ἐκατέατο Hdt. 8.73 (v.l. ἐκαθ-): (I.-E. ēs-, cf. Skt. āste (= ἧσται) ‘sitsʼ; aspirate borrowed from ἵζω, ἕζομαι; Ep. εἵαται εἵατο fr. ἥαται ἥατο (which shd. perh. be restored) through ἕαται ἕατο):—

• to be seated, sit, Il. 1.498, etc.: freq. with collat. sense, sit still, sit idle, 2.255, 18.104, etc.; ἧσθαι ἐν εἰρήνῃ Callin. 1.4; κατʼ οἴκους ἐκτὸς ἡμένῳ πόνων E. Fr. 10; of an army, encamp, Il. 15.740, 24.542; πόλιν ἀμφί 18.509; πρόσθε τειχέων E. Supp. 664; of a spy, lurk, Il. 18.523: metaph., πρὸς ἐμᾷ ψυχᾷ θάρσος ἧσται c. acc. et inf., E. Alc. 604 (lyr.); lie hid, ἥατʼ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ κεκαλυμμένοι ἵππῳ, i.e. in the wooden horse, Od. 8.503, cf. 512; of magistrates, ἐν ἀρχαῖς ἥμενοι E. Andr. 699; δαιμόνων σέλμα σεμνὸν ἡμένων A. Ag. 183 (lyr.); later, of things, lie, ἱρὸν ἧσται Hdt. 9.57; ἐπὶ στέγος ἱερὸν ἧνται κάλπιδες Call. Fr. 122, cf. Luc. Syr.D. 31; ἡμένῳ ἐν χώρῳ (or χόρτῳ) in a low place, Theoc. 13.40:—Constr.: mostly with Preps., ἐνὶ δίφρῳ Il. 16.403, cf. A. Pr. 368, etc.; ἐπὶ κορυφῆς Il. 14.158; ἐπʼ ἐσχάραις A. Eu. 806; παρὰ κλισίῃ Il. 1.330, etc.; ἀνὰ Γαργάρῳ 15.153: c. dat., Ὀλύμπῳ 13.524, cf. 21.389, etc.; ἐρετμοῖς at the oar, E. Cyc. 16; ἀνορόφοις πέτραις Id. Ba. 38: rarely c. acc., A. Ag. 183 (v. supr.); Σιμόεντος κοίτας E. Rh. 547: c. part . . τίη . . ἧσʼ ὀλιγηπελέων; Il. 15.245; ὀδυρόμενος, ἀλλοφρονέων, Od. 14.41, 10.374; πεφυλαγμένος ἧσο Orac. ap. Hdt. 7.148; ἐκπεπληγμένη S. Tr. 24.

ἧμαι, ἧσαι, ἧσται, im Kompos. κάθηται, inf. ἧσθαι, impf. ἥμην, ἧστο, ἧντʼ, Il. 3.153, sonst εἵαται u. εἵατο, auch ἕαται, ἕατο, 3.134 ; ἑήσθην steht Orph. Arg. 893 ; die übrigen tempp. werden durch ἕζομαι u. ἵζομαι ergänzt ; eigtl. perf. von ἙΔ:
ich bin gesetzt, gelegt, gestellt worden, ich sitze, liege, stehe, ἐϋξέστῳ ἐνὶ δίφρῳ ἧστο, Il. 16.402 u. öfter ; παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒμελαίνῃ ἥμενον 1.330 ; oft mit dem Nebenbegriffe des trägen, müßigen Dasitzens, 18.104, 24.542 ; verborgen sitzen, Od. 8.503, 512 ; Tragg., κορυφαῖς δʼ ἐν ἄκραις ἥμενος Aesch. Prom. 366, öfter ; ἐν θρόνοις Ζεὺς ἐπʼ ἀσπίδος σταδαῖος ἧσται Spt. 495 ; ἐπʼ ἐσχάραις Eum. 773 ; mit dem accus., βιαίως σέλμα σεμνὸν ἡμένων Ag. 176, am Bord sitzen, wie Σιμόεντος ἡμένα κοίτας Eur. Rhes. 547, der auch παῖδές τʼ ἐρετμοῖς ἥμενοι Cycl. 16 vrbdt u. übertr. sagt πρὸς δʼ ἐμᾷ ψυχᾷ θάρσος ἧσται, Alc. 604 ; σεμνοὶ δʼ ἐν ἀρχαῖς ἥμενοι, die Herrscher, Andr. 699 ; ἥμενον ἄνω φρόνημα Aesch. Suppl. 94, der hochthronende Gedanke. Auch bei sp.D.; ἥμενος χῶρος, eine Gegend, die sich gesetzt hat, niedrig, Theocr. 13.40 (vgl. εἱαμενή); bei Her. im Orak. 7.148 πεφυλαγμένος ἧσο ; ἱρὸν ἧσται 9.57, der Tempel ist aufgerichtet, wie εἵαται τὰ ἕδεα Luc. Dea Syr. 31.

†ἧμαι

[ἡσ-.]

1 sing. pres. ἧμαι Il. 18.104, Il. 24.542: Od. 8.157, Od. 14.41.

2 sing. ἧσαι Il. 2.255, Il. 15.245.

3 sing. ἧσται Il. 19.345: Od. 6.305, Od. 11.142, Od. 16.145, Od. 18.240, etc.

1 pl. ἥμεθα Il. 15.740.

2 pl. ἧσθε Od. 2.240.

3 pl. ἥαται (ἥσ-αται), also writtenεἵαται Il. 2.137, Il. 10.100, 161, 422: Od. 2.403, Od. 6.307. ἕαται Il. 3.134, Il. 9.628.

1 sing. impf. ἥμην Il. 6.336: Od. 10.374, Od. 11.49.

3 sing. ἧστο Il. 1.512, Il. 6.324, Il. 13.11, Il. 15.393, Il. 23.451, etc.: Od. 1.114, Od. 3.32, Od. 6.52, Od. 17.68, Od. 23.91, etc.

3 dual ἥσθην Il. 4.21, Il. 8.445, 458: Od. 7.232.

1 pl. ἥμεθα Od. 3.263, Od. 9.78, 162, Od. 11.10, 82, Od. 23.42, etc.

3 pl. ἥατο (ἥσ-ατο), also writtenεἵατο Il. 3.149, Il. 7.61, Il. 8.554, Il. 15.10, Il. 18.504, Il. 24.99, etc.: Od. 1.326, Od. 2.398, Od. 3.8, Od. 9.545, Od. 20.106, etc. ἕατο Il. 7.414. ἧντο Il. 3.153.

Imp. ἧσο Il. 2.200, Il. 3.406, Il. 4.412: Od. 16.44, Od. 18.105, Od. 20.262.

Pple. ἥμενος, -η Il. 1.330, 358, Il. 5.771, Il. 7.100, Il. 15.153, Il. 21.389, etc.: Od. 1.108, Od. 4.596, Od. 7.106, Od. 9.8, Od. 10.375, Od. 17.506, Od. 21.100, etc.

Infin. ἧσθαι Il. 1.134, 416, Il. 13.253, 280: Od. 7.160, Od. 10.507, 536, Od. 19.120, Od. 23.365. (ἀφ-, ἐν-, ἐφ-, καθ-, μεθ-, παρ-.)

• • 1

    To sit, be seated: παρὰ κλισίῃ ἥμενον Il. 1.330, ἕαται σιγῇ Il. 3.134. Cf. Il. 2.200, Il. 4.21, Il. 6.324, Il. 8.445, Il. 9.190, Il. 13.11, etc.: ἥμενοι ἐν ῥινοῖσιν Od. 1.108. Cf. Od. 1.114, Od. 2.36, Od. 3.8, 32, Od. 6.52, Od. 8.157, Od. 10.374, etc.

  • 2

    To sit idle, doing nothing: ἥμενοι αὖθι ἕκαστοι ἀκήριοι Il. 7.100. Cf. Il. 1.134, Il. 13.253: οἶον ἧσθʼ ἄνεθͅ Od. 2.240. Cf. Od. 10.375, Od. 16.145.

    Requiring to do nothing: ἱστία ἐρύσαντες ἥμεθα Od. 9.78 = Od. 14.256. Cf. Od. 10.507, Od. 11.10 = Od. 12.152.

  • 3

    To sit, abide, be, remain, doing something specified or in a specified condition or place: ἀδάκρυτος ἧσθαι Il. 1.416, ἥαται ποτιδέγμεναι Il. 2.137, τηλόθι πάτρης ἧμαι ἐνὶ Τροίῃ Il. 24.542. Cf. Il. 2.255, Il. 4.412, Il. 8.480, Il. 9.628, Il. 10.100, 161, 422, Il. 15.740, Il. 18.104: Od. 3.263, Od. 13.337, 424, Od. 14.41, Od. 19.120, Od. 21.425.

  • 4

    Of an army, to be set down or encamped: τὴν πόλιν ἀμφὶ δύω στρατοὶ ἥατο Il. 18.509.

    Of a sentinel or scout, to be at his post Il. 10.182.

    To be posted: δύω σκοποὶ ἥατο Il. 18.523. Cf. Il. 24.799.

  • 5

    Of a thing, to be set, fixed, placed: ἔνθα μύλαι ἥατο Od. 20.106.

ἧμαι

• • a lie, be situated ἔπερσαν αὐτῷ στρατὸν μυχοῖς ἥμενον Ἄλιδος Μολίονες O. 10.33
  • b sit ἴδεν Λυγκεὺς δρυὸς ἐν στελέχει ἡμένους (sc. Διοσκούρους. Boeckh: ἥμενος codd.: ἡμένος Didymus: ἥμενον Aristarchus) N. 10.62

ἧμαι (, ἧσαι), ἧσται, ἥμεθα, ἧσθε, ἕαται and εἵαται, imp. ἧσο, inf. ἧσθαι, part. ἥμενος, ipf. ἥμην, ἧστο, ἥσθην, ἥμεθα, ἧντο and ἕατο and εἵατο: sit; often w. a part. to denote some condition of mind or body, ἧστο ὀδῡρόμενος, θαυμάζων, ὀλιγηπελέων, etc.; and, in general, the verb may denote a settled condition of any sort, ‘stay,’ ‘keep,’ ἑκὰς ἥμεθα πατρίδος αἴης, Il. 15.740, Il. 24.542; σῑγῇ, ἀκέουσα, σιωπῇ ἧσο, Il. 4.412.

ἧμαι

• to be seated, sit, Hom., etc.:— to sit still, sit idle, Il., etc.: of an army, to lie encamped, Il.:—of a spy, to lurk, Il.:— later, of places, to lie, be situated, Hdt.; ἡμένωι ἐν χώρωι εἱαμενῇ, in a low, sunken place, Theocr.:—rarely c. acc., σέλμα ἧσθαι to be seated on a bench, Aesch.; ἧσθαι Σιμόεντος κοίτας Eur.