ὑβριστικός

ὑβρ-ιστικός, ή, όν,

• given to wantonness, insolent, outrageous, of persons, Pl. Cra. 396b, etc.; of words, acts, etc., ἔπος Id. Phdr. 252b; ὑ. καὶ βάρβαρος ἐπιστολή Aeschin. 3.238; ὑ. διάθεσις Arist. Rh. 1385b31; ὑ. ἀδικήματα such as proceed from wanton insolence, ib. 1391a19; ὑβριστικὰ καὶ μανικὰ λέγοντες Pl. Plt. 307b; παθὼν ὑ. καὶ δεινά D. 45.1; ὃ καὶ -κώτατον συμβέβηκεν Id. 17.23: τὸ -κόν an insolent disposition, X. Mem. 3.10.5: τὰ Ὑ., name of a festival at Argos, Plu. Mul.virt. 2.245e. Adv. -κῶς Pl. Chrm. 175d, X. Cyr. 8.1.33 (v.l.), etc.; -κῶς διακεῖσθαι Lys. Fr. 53.3: Comp. -ώτερον D. 22.54.
• • • 2 metaph., of vines, wanton, luxuriant, Thphr. CP 3.15.4.
  • II of or relating to an outrage, διήγησις D.H. Dem. 11.

ὑβριστικός, zu übermütiger, frecher Behandlung geneigt, gewalttätig, übermütig, frech, mutwillig ; ὑβριστικὰ καὶ δεινὰ παθών, Dem. 45.1 ; im superl., 17.23 ; τὸ ὑβριστικόν, die Neigung zur ὕβρις, im Ggstz von σωφρονητικόν, Xen. Mem. 3.10.5 ; – διήγησις ὑβριστική, Erzählung einer Mißhandlung, Dion.Hal. de vi Dem. 11.
• Adv. ὑβριστικῶς , Xen. Cyr. 8.1.33 ; Plat. Charm. 175d u. öfter ; u. Folgde, wie Pol. 1.70.5.

ὑβριστικός from ὑβριστής ὑβριστικός, ή, όν

• given to wantonness, wanton, insolent, outrageous, Plat., etc.:— τὸ ὑβριστικόν an insolent disposition, Xen.:—adv. -κῶς, Plat.; comp. -ώτερον, Dem.