ὑλώδης
ὑλώδης, woody, wooded
ὑλ-ώδης [ῡ], ες,
- woody, wooded, νῆσος Th. 4.8, 29; πάγος S. Ichn. 215; ὄρος, λόφος, Dicaearch. 2.1, Plu. Marc. 29; ὁδοί Onos. 6.7: τὰ ὑ. wooded ground, opp. τὰ ψιλά, X. Cyn. 5.7.
- II turbid, muddy, ὕδωρ Dsc. 5.81; ποταμός, λίμναι, ῥεῖθρον, Plu. Pyrrh. 21, Sull. 20, Brut. 51: metaph., βίος David Proll. 79.3: cf. ὕλη IV. 1.
ὑλώδης, ης, ες [ῡ]
1 boisé, couvert de forêts, Thc. 4, 8, 29 ; Str. 458 ; Plut. Marc. 29 ; DC. 39, 3 ; τὰ ὑλώδη, Xén. Cyn. 5, 7, les lieux boisés, p. opp. à τὰ ψιλά ||
2 plein de lie, bourbeux, Plut. Pyrrh. 21, Syll. 20, Brut. 51 ; Diosc. 5, 87 ; Geop. 7, 4, 2.
Étym. ὕ. -ωδης.
1. bosrijk, bebost.
2. met troebel water, van rivieren.
ὑλώδης, ες,
1) holzig, waldig ; Thuc. 4.29 ; τόπος, Pol. 3.18.10.
2) = ἰλυώδης, unrein, schlammig, s. Schaefer Greg. p. 555 u. vgl. ὑλίζω.
1) holzig, waldig ; Thuc. 4.29 ; τόπος, Pol. 3.18.10.
2) = ἰλυώδης, unrein, schlammig, s. Schaefer Greg. p. 555 u. vgl. ὑλίζω.
ὑλώδης
ὑλ-ώδης, ες
εἶδος
- Iwoody, wooded, Thuc.; τὰ ὑλώδη wooded ground, Xen.
- IIturbid, muddy, Plut.