ὑμεναιόω

ὑμεναι-όω,

• sing the wedding-song, A. Pr. 557 (lyr.).
• • • 2 wed, take to wife, κούρας Theoc. 22.179: prov., πρίν κεν λύκος οἶν ὑμεναιοῖ Ar. Pax 1076 (hex.).

ὑμεναιόω, 1) heiraten, zum Weibe nehmen, vom Manne gesagt ; sprichwörtlich πρίν κεν λύκος οἶν ὑμεναιοῖ, Ar. Pax 1041, 1078 ; Theocr. 22.179.
2) den Hochzeitsgesang singen, Aesch. Prom. 557.

ὑμεναιόω from ὑμέναιος (ῠ) ὑμεναιόω (ῠ),

• • • 1to sing the wedding-song, Aesch.
    • 2to wed, take to wife, Theocr.; proverb., πρίν κεν λύκος οἶν ὑμεναιοῖ Ar.