βλαστάνω
βλαστάνω, to bud, sprout, grow
Could not find βλαστοῦσʼ in Logeion dictionaries.
βλαστοῦσʼ aorist active participle masculine dative plural, aorist active participle neuter dative plural, present active participle neuter dative plural, aorist active participle feminine nominative singular, aorist active participle feminine vocative singular of βλαστάνω
- bud, sprout, grow, prop. of plants, A. Th. 594, S. OC 697 (lyr.), Th. l.c., Ar. Nu. 1124, etc.; ἦ βλαστὸς οὐκ ἔβλαστεν; S. Fr. 341; εἰς ἴα σου . ., καὶ ἐς κρίνα βλαστήσειεν ὀστέα IG 14.607 (Carales).
- 2 metaph. in Poets, shoot forth, come to light, βλάστε νᾶσος ἐξ ἁλός, of Rhodes, Pi. O. 7.69; of children, to be born, Id. N. 8.7; ἀνθρώπου φύσιν βλαστών born in manʼs nature, S. Aj. 761, cf. OT 1376, El. 440; ἄργυρος κακὸν νόμισμʼ ἔβλαστε Id. Ant. 296; β. δʼ ἀπιστία Id. OC 611; μέγιστʼ ἔβλαστε νόμιμα Id. El. 1095 (lyr.); not common in Prose, Th. l.c., Pl. R. 498b, Phdr. 251b, Iamb. Myst. 3.28.
- II causal, make to grow, produce, propagate, in pres., Hp. Alim. 54: metaph., β. χάριτες εὔνοιαν Aristeas 230: mostly aor.1 ἐβλάστησα A.R. 1.1131; θεὸς . . ἄμπελον ἐβλάστησεν Nonn. D. 36.356, cf. LXX Ge. 1.11, Nu. 17.8:—Pass., βλαστηθείς Ph. 1.667.
I intr.
1 brotar, germinar de plantas
βλαστὸν φύτευμ'
• c. constr. de origen o dir.
ἐκ δὲ τοῦδ' ... βλαστεῖν ... θαλλόν
ἐς κρίνα βλαστήσειεν ὄστεα
en un epitafio
• de miembros o partes del cuerpo brotar, crecer, ramificarse, desarrollarse
κόρσαι ἀναύχενες ἐβλάστησαν
σάρξ
βλαστάνον κύκλῳ
de tegumentosἐξ ἐγκεφάλου
ἀπ' αὐτῆς βεβλάστηκε φλέψ
2 brotar, nacer de pers. en condiciones especiales, como los guerreros nacidos de los dientes del dragón, S.Fr.341, E.HF 5, Eup.l.c., E.Io 267, Hellanic.1b,
ἀπὸ χρυσέας γονᾶς
ἀντὶ πυρὸς γὰρ ἄλλο πῦρ μεῖζον ἐβλάστομεν γυναῖκες
ἀνθρώπου φύσιν βλαστών
habiendo nacido con naturaleza de hombre
• gener. nacer
ἔβλαστεν ... υἱός
τλημονεστάτη γυνὴ πασῶν ἔβλαστε
οὐδεὶς ἔξοχος ἄλλος ἔβλαστεν ἄλλου
εἴ τι βλάστοι
βλαστάνει τε καὶ ἀνδροῦται
• nacer, proceder de c. ἐκ y gen.
τὴν φύσιν ... ἐξ ἧς ἔβλαστες
ἐξ ἧς Ἀτρεὺς ἔβλαστεν
3 de otros animados y abstr. brotar, surgir c. ἐκ o ἀπό y gen.
βλάστε ... ἐξ ἁλὸς ... νᾶσος
de la isla de Rodasἐκ δ' ἀγαθᾶς τύχας γένει βλαστάνειν ἀκόρεστον οἰζύν
ἀπ' αὐτῶν βλαστάνει βουλεύματα
ἄλογον γὰρ ἀπὸ τῶν ὀνομάτων ἡγεῖσθαι τὰ εἴδεα βλαστάνειν
• sólo c. gen.
ὕλης βλαστάνον
II tr.
1 hacer brotar, hacer crecer, engendrar
δύναμις πάντα αὔξει καὶ ... βλαστάνει
οὕς ποτε Νύμφη ... ἐβλάστησε
ἡ γῆ ἐβλάστησεν τὸν καρπὸν αὐτῆς
χάριτας ..., αἳ βλαστάνουσιν εὔνοιαν
2 abs. procrear
σόν ποτ' ἢ κἀμὸν γένος βλαστεῖν ἐᾶσαι
permitir que un día tu estirpe o la mía procreen
• fig. cundir, florecer
βλαστάνει δ' ἀπιστία
αἱ δὲ παραυτίκα (Συρήκουσαι) ... ἔβλαστον
al punto (Siracusa) floreció
•Forma con suf. nasal quizá a partir del aor. ἔβλαστον de etim. oscura.
1. ontkiemen, ontspruiten,
2. causat. met acc. doen ontkiemen:
1) eigtl. von Pflanzen, keimen, hervorsprossen, Ar. Nub. 1108, Av. 696 vgl. Soph. O.C. 697 ; Xen. Oec. 19.2 ; von Menschen, geboren werden, Pind. N. 8.7 ; abstammen, oft Tragg., ἐξ ἀρίστοιν Soph. Aj. 1305 ; Eur. I.A. 594 ; vom Geistigen, ἀφʼ ἧς τὰ κεδνὰ βλ. βουλεύματα Aesch. Spt. 576 ; vgl. Ar. Lys. 406 ; auch auf anderes übertr., νῆσος ἐξ ἁλός Pind. Ol. 7.69 ; vom Unglück, Aesch. Ag. 734.
2) transit., hervorbringen, wachsen machen, im aor. I. S. βλαστέω.
- 1grow βλάστε μὲν ἐξ ἁλὸς ὑγρᾶς νᾶσος O. 7.69 ἔβλαστεν δʼ υἱὸς Οἰνώνας βασιλεὺς χειρὶ καὶ βουλαῖς ἄριστος N. 8.7
- 1to bud, sprout, grow, of plants, Aesch., etc.
- 2metaph. to shoot forth, come to light, of men; ἀνθρώπου φύσιν βλαστών born in manʼs nature, Soph.; βλαστάνει ἀπιστία Soph. The Root is !βλαστ, v. βλαστεῖν, βλαστή.
-
…ἦν βασίλεια, Λαομέδοντος · ἔκκριτον δέ νιν δώρημα κείνῳ ʼδωκεν Ἀλκμήνης γόνος. ἆρʼ ὧδʼ ἄριστος ἐξ ἀριστέοιν δυοῖν βλαστὼν ἂν αἰσχύνοιμι τοὺς πρὸς αἵματος, οὓς νῦν σὺ τοιοῖσδʼ ἐν πόνοισι κειμένους ὠθεῖς ἀθάπτους, οὐδʼ ἐπαισχύνει λέγων ;…
Sophocles, Ajax
-
…ἐν κακοῖς ἤδη βεβήκῃς, τἄμʼ ἐπαινέσεις ἔπη. τί τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰωνοὺς ἐσορώμενοι τροφᾶς κηδομένους ἀφʼ ὧν τε βλάστωσιν ἀφʼ ὧν τʼ ὄνασιν εὕρ ωσι, τάδʼ οὐκ ἐπʼ ἴσας τελοῦμεν ; ἀλλʼ οὐ τὰν Διὸς ἀστραπὰν καὶ τὰν…
Sophocles, Electra
-
…ἄνουν πεφάνθαι, τὴν δʼ ἀφʼ οὗ τὰ πρῶτʼ ἔφυ. οὐ γάρ ποτʼ, ὦναξ, οὐδʼ ὃς ἂν βλάστῃ μένει νοῦς τοῖς κακῶς πράσσουσιν, ἀλλʼ ἐξίσταται. σοὶ γοῦν, ὅθʼ εἵλου σὺν κακοῖς πράσσειν κακά. τί…
Sophocles, Antigone
-
…φῶς · εἶτα τόνδʼ ἐφέστιον πῆξαι λαβόντα σκῆπτρον οὑφόρει ποτὲ αὐτός, τανῦν δʼ Αἴγισθος · ἐκ δὲ τοῦδʼ ἄνω βλαστεῖν βρύοντα θαλλόν, ᾧ κατάσκιον πᾶσαν γενέσθαι τὴν Μυκηναίων χθόνα. τοιαῦτά του παρόντος, ἡνίχʼ Ἡλίῳ δείκνυσι τοὔναρ ,…
Sophocles, Electra
-
…μηδέν · ἀλλʼ ὅταν θάνῃ κειμήλιʼ αὐτῇ ταῦτα σῳζέσθω κάτω. ἀρχὴν δʼ ἄν, εἰ μὴ τλημονεστάτη γυνὴ πασῶν ἔβλαστε, τάσδε δυσμενεῖς χοὰς οὐκ ἄν ποθʼ ὅν γʼ ἔκτεινε, τῷδʼ ἐπέστεφε. σκέψαι γὰρ εἴ σοι προσφιλῶς αὐτῇ…
Sophocles, Electra
-
…, οὔτε τι τοῦ θανεῖν προμηθὴς τό τε μὴ βλέπειν ἑτοίμα, διδύμαν ἑλοῦσʼ Ἐρινύν · τίς ἂν εὔπατρις ὧδε βλάστοι ; οὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν γὰρ ζῶν κακῶς εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλει νώνυμος, ὦ παῖ παῖ. ὡς καὶ σὺ πάγκλαυτον…
Sophocles, Electra
-
…ὀρθώσαντί μοι. πολλὰ μὲν γᾶ τρέφει δεινὰ καὶ δειμάτων ἄχη, πόντιαί τʼ ἀγκάλαι κνωδάλων ἀνταίων βρύουσι · πλάθουσι βλαστοῦσι καὶ πεδαίχμιοι λαμπάδες πεδάοροι, πτανά τε καὶ πεδοβά μονα κἀνεμοέντʼ ἂν αἰγίδων φράσαι κότον. ἀλλʼ ὑπέρτολμον ἀν δρὸς…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…τῷ παλαμναίῳ, μεθʼ οὗ πατέρα τὸν ἀμὸν πρόσθεν ἐξαπώλεσας, καὶ παιδοποιεῖς, τοὺς δὲ πρόσθεν εὐσεβεῖς κἀξ εὐσεβῶν βλαστόντας ἐκβαλοῦσʼ ἔχεις. πῶς ταῦτʼ ἐπαινέσαιμʼ ἄν ; ἢ καὶ ταῦτʼ ἐρεῖς ὡς τῆς θυγατρὸς ἀντίποινα λαμβάνεις ; αἰσχρῶς δʼ…
Sophocles, Electra
-
…ἀπʼ ἄλλου φωτός, εἰ τοῦδʼ ἤμπλακον, μητρὸς δʼ ἐν Ἅιδου καὶ πατρὸς κεκευθότοιν οὐκ ἔστʼ ἀδελφὸς ὅστις ἂν βλάστοι ποτέ. τοιῷδε μέντοι σʼ ἐκπροτιμήσασʼ ἐγὼ νόμῳ Κρέοντι ταῦτʼ ἔδοξʼ ἁμαρτάνειν καὶ δεινὰ τολμᾶν, ὦ κασίγνητον κάρα .…
Sophocles, Antigone
-
…τεῶν ἐχθρῶν ὅσον νῦν ὑπόχειρ ναίεις · ἐπεί σʼ ἐφηύρηκα μοίρᾳ μὲν οὐκ ἐν ἐσθλᾷ βεβῶσαν, ἃ δὲ μέγιστʼ ἔβλαστε νόμιμα, τῶνδε φερομέναν ἄριστα τᾷ Ζηνὸς εὐσεβείᾳ. ἆρʼ, ὦ γυναῖκες, ὀρθά τʼ εἰσηκούσαμεν ὀρθῶς θʼ ὁδοιποροῦμεν…
Sophocles, Electra