Logeion | δριμύς

δρῑμύς, εῖα, ύ,

piercing, sharp, keen, βέλος Il. 11.270: metaph., δριμεῖα μάχη 15.696, Hes. Sc. 261; δ. χόλος Il. 18.322; μένος Od. 24.319; ἄχος Hes. Sc. 457; θυμός A. Ch. 391 (lyr.).
- II of things which affect the eyes or taste, keen, pungent, acrid, of smoke, δριμύτατος καπνῶν Ar. V. 146; of radish, etc., opp. γλυκύς, X. Mem. 1.4.5, cf. Pl.Com. 154 (Sup.); χυμός Arist. de An. 422b13; ὀσμαί ib. 421a30; δριμέσιν ἰητρεύειν with pungent drugs, Hp. Fract. 27; δ. οἶνος Luc. Merc.Cond. 18. Adv. -έως: Comp. δριμύτερον, ὄζειν Arist. Pr. 907a13; ῥεύματος δριμύτερον γενομένου Hp. VM 18.
- III metaph., of persons, bitter, fierce, ἀλάστωρ A. Ag. 1501 (lyr.); ἄγροικος Ar. Eq. 808, etc.; also, keen, shrewd, κρόταλον E. Cyc. 104; ἔντονοι καὶ δ. Pl. Tht. 173a; δ. καὶ δικανικός ib. 175d; δ. ἐν τῷ ἀποκρίνεσθαι Arist. Top. 156b37; λόγος δριμύτατος Id. SE 182b37 (but λέξις and λόγος δ. of striking turns of phrase, Hermog. Id. 1.2, 2.5): neut. as Adv., δριμὺ βλέπειν look bitter, Ar. Ra. 562; but also to look sharply, keenly, Pl. R. 519a, Luc. Symp. 16; ἐνορᾶν Id. Cat. 3, Ael. VH 14.22, D.C. 59.26:—regul. Adv. δριμέως, Anaxandr. 15.3; ἐρασθῆναι Ael. NA 7.15; δριμύτατα ἀλγεῖν Id. VH 12.1.

I

1 de objetos agudo, afilado, penetrante βέλος Il.11.270, Meropis 2.4, Nonn.D.41.411, κόνδυλος Ar.Pax 257

• subst. τὸ δριμύ el aguijón del escorpión, Lyd.Mag.1.42.

2 de olores penetrante, fuerte δριμέων ὀδμαί Hp.Morb.3.2, δριμεῖαι καὶ γλυκεῖαί εἰσιν ὀσμαί Arist.Sens.443^b9, cf. de An.421^a30, Plu.2.665d, δριμύτατος καπνῶν Ar.V.146

• de sabores y alimentos acre, agrio, amargo, ácido, picante ἅλμη Hp.Vict.3.75, Nic.Fr.70.12, μυττωτός Hp.Epid.2.6.28, σίδια Hp.Morb.2.47b, βόλβιον Hp.Mul.2.181, ὀρίγανος Pl.Com.169, χυμός Arist.de An.422^b13, Sens.442^a18, τάμισος Theoc.11.66, οἶνος Luc.Merc.Cond.18, cf. PCair.Zen.l.c., ἁλμυρὸν δὲ μηδὲν μηδὲ δριμὺ προσφέρειν no dar(le) ningún alimento salado ni ácido Hp.Acut.(Sp.) 1, ῥίζας ... δριμείας δὲ τῇ γεύσει καὶ τῇ ὀδμῇ Dsc.1.2.1, cf. Pl.Ti.66a, Ocell.21, Plu.2.92b, Vett.Val.1.13, Orph.L.720, op. γλυκύς X.Mem.1.4.5, ἡ ... γλῶττα τοῦ ... δριμέος ... γνώμων ἐστί Plu.2.990a

• tb. de humores y flujos del cuerpo acre τῆς γὰρ χολῆς ... τὸ δὲ παχύτατον καὶ δριμύτατον la parte más espesa y amarga de la bilis Hp.Aër.10, ἐμεῖ ... δριμύ Hp.Morb.2.66, cf. Vict.l.c., οἱ ἀεὶ δριμεῖα χολὰ ποτὶ ῥινὶ κάθηται Theoc.1.18, δριμύν τε χόλον κυνός Call.Fr.380.1, cf. Hp.VM 18, Mnesith.Ath.22.3, Tim.Met. en Anon.Lond.8.24, Erasistr.162, Gal.5.275, Steph.in Gal.239

• neutr. compar. como adv. más acremente βδέουσα δριμύτερον γαλῆς Ar.Pl.693, δριμύτερον ὄζειν Arist.Pr.907^a13

• de substancias y medicamentos acre, agudo, irritante, fuerte δριμέα φάρμακα Dsc.1.101, cf. Plu.2.73a

• neutr. plu. subst. (τὰ) δριμέα substancias irritantes οὐ χρὴ δριμέσιν ἰητρεύειν, ἀλλὰ μαλθακοῖσιν es preciso no curar con sustancias irritantes, sino suaves Hp.Fract.27, cf. Nat.Mul.24.

II fig.

1 sent. neg. cruel, violento μάχη Il.15.696, Hes.Th.713, Sc.261, Theoc.22.107, cf. AP 7.438.2 (Damag.), Opp.H.4.554, θύελλα Opp.H.2.531, de sentimientos χόλος Il.18.322, μένος Od.24.319, Mimn.13.6, AP 2.7 (Christod.), ἄχος Hes.Sc.457, θυμός A.Ch.391, κλαύματα Ar.Pax 248, ἄλγος Q.S.5.326, ἐρωτικαὶ ἀνάγκαι Pl.R.458d, cf. Plu.2.623c, 2.759a, Opp.C.2.31, Q.S.10.130

• de pers. y personif. cruel, adusto, severo ἀλάστωρ A.A.1501, ἄγροικος Ar.Eq.808, δικαστής Ar.Pax 349, cf. V.277, ἄτη Nic.Th.244, ἤθελε «δριμὺς» ... Ἱερώνυμος εἶναι cóm. op., c. juego de palabras, a δρῖλος q.u. AP 11.197 (Lucill.), de un niño ineducado δριμὺ καὶ ὑβριστότατον θηρίων Pl.Lg.808d

• medic. virulento, agresivo ἕλκεα Hp.Mul.1.90

• neutr. como adv. δριμὺ βλέπειν mirar torvamente Ar.Ra.562, Pl.R.519a, Luc.Symp.16, AP 9.777.2 (Philippus), δριμὺ ἐνορᾶν Luc.Cat.3, Ael.VH 14.22, D.C.59.26.2, cf. Gal.1.5, Ps.Callisth.4.12

• δριμύτατα muy agudamente δριμύτατα ἀλγεῖν Ael.VH 12.1.

2 sent. posit., de pers. y abstr. astuto, penetrante, agudo, sutil δ. πρέσβυς, καινὸς γνώμην un viejo sutil, de espíritu original Ar.Au.255, cf. Pl.Tht.175d, ἐξ ἁπάντων (ἀγώνων) ἔντονοι καὶ δριμεῖς γίγνονται Pl.Tht.173a, ὅσοι οἴονται δριμεῖς εἶναι ἐν τῷ ἀποκρίνεσθαι los que se creen agudos en sus respuestas Arist.Top.156^b37, κρόταλον δριμύastuto charlatán ref. Odiseo, E.Cyc.104, Ἐπίκουρος Posidon.47.45, cf. Ps.Dicaearch.1.4, Plu.2.379e, Vett.Val.408.14

• de abstr. δ. λόγος argumento incisivo Arist.SE 182^b32, 37, cf. Plu.2.42c

• en ret., ref. a la utilización de recursos en la narración sutil Hermog.Id.1.1 (p.219), 2.5 (p.343), Plu.2.633a.

III adv. -έως, -τάτως

1 hábilmente εὐρύθμως λαβὼν τὸ μελετητήριον εἶτ' ἐσχεδίασε δριμέως Anaxandr.16.3

• sutilmente Hermog.Id.2.5.

2 violentamente ἐρασθῆναι δριμέως amar apasionadamente Ael.NA 7.15, sup. ὑπὸ τῆς ἐν τῇ σαρκὶ πληγῆς δριμυτάτως κεντούμενος Olymp.Iob 35.7.
•Quizá de *dris-mu- cf. let. drīsme ‘rasguño’, forma alargada sobre *dris- > δρίος q.u.

δριμύς, εῖα, ύ [ῑ]

1 aigre, âcre, piquant, p. opp. à γλυκύς, Xén. Mem. 1, 4, 5 ; Arstt. An. 2, 10, 6 ; en parl. d’odeurs : δρ. καπνός, Ar. Vesp. 146, fumée âcre ; δρ. ὀσμή, Arstt. An. 2, 9 ; Th. H.P. 6, 7, 2, odeur âcre ; de saveur : οἶνος, Luc. M. cond. 18, vin piquant ou aigre ; d’une sensation de piqûre aiguë : δρ. βέλος, Il. 11, 270, douleur aiguë (de l’enfantement) ; p. anal. en parl. du regard. δριμὺ βλέπειν, Ar. Ran. 562 ; ἀποβλέπειν, Luc. Pseud. 32 ; ἐνορᾶν, El. V.H. 14, 22 ; ἐνιδεῖν, DC. 59, 26, attacher sur qqn des regards perçants ou irrités ; fig. δριμεῖα μάχη, Il. 15, 696, Hés. Sc. 261, 411, combat rude (litt. âcre) ; δριμὺ μένος, Od. 24, 319, vive émotion ; δρ. ἄκος, Hés. Sc. 457, douleur violente ; p. suite, rude, violent, en parl. de pers. Eschl. Ag. 1501 ; Ar. Vesp. 277, Eq. 808 ||

2 particul. en parl. de l’intelligence perçant, pénétrant, fin, Plat. Rsp. 519a ; en mauv. part, fin, rusé, Eur. Cycl. 104 ; Plat. Leg. 808d, Theæt. 173a ; δριμὺς καὶ δικανικός, Plat. Theæt. 175d, subtil et chicaneur ||

Cpar. -ύτερος, Arstt. H.A. 10, 1 ; Th. H.P. 6, 7, 2 ; Plut. M. 379e ; Hdn 3, 11, 17 ; Diosc. 4, 173 ; Geop. 2, 21, 9, etc. Sup. -ύτατος, Ar. Vesp. 277, Pax 146 ; Th. H.P. 6, 7, 5.

δριμύς -εῖα -ύ
1. van smaak en geur scherp, bijtend, zuur, wrang: ἀνὰ ῥῖνας ... οἱ ... δριμὺ μένος προὔτυψε een scherpe pijn schoot door zijn neusgaten omhoog Od. 24.319; αἴσθησις ... γλυκέων καὶ δριμέων het proeven van zoet en zuur Xen. Mem. 1.4.5; δριμύτατος καπνῶν de meest penetrante van alle soorten rook Aristoph. Ve. 146.
2. overdr., van zaken fel, bitter, stekend: δ. χόλος felle woede Il. 18.322; δ. μάχη bittere strijd Il. 15.696; van pers. scherp, wrang, fel, hard: ὁ παλαιὸς δριμὺς ἀλάστωρ Ἀτρέως de aloude, bittere wraakgeest van Atreus Aeschl. Ag. 1501; δριμύτατος ... ἦν τῶν παρ’ ἡμῖν hij was de felste van ons allemaal Aristoph. Ve. 278; ἔβλεψεν εἴς με δριμύ hij keek fel naar me Aristoph. Ran. 562; van verstand scherpzinnig: δριμὺς πρέσβυς, καινὸς γνώμην een scherpzinnige oude man, origineel in zijn ideeën Aristoph. Av. 255.

δριμύς, [ῑ], εῖα, ύ, scharf, durchdringend, stechend, von der Wirkung aufs Gefühl ; vgl. Plat. Tim. 66a. Homer viermal : Il. 15.696 δριμεῖα μάγη ; 18.322 δριμὺς χόλος ; 11.270 ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα, δριμύ, τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι εἰλείθυιαι, Ἥρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι ; Od. 24.319 ἀνὰ ῥῖνας δέ οἱ ἤδη δριμὺ μένος προύτυψε. – Folgende : ἀλγηδών Polem. 1.25 ; καπνός Ar. Vesp. 146, der in die Augen beißt ; vom Geschmacke, χυμός Arist. anim. 2.10 ; οἶνος Luc. tuere. cond. 18 ; vom Geruche, Ar. Plut. 693 ; Arist. anim. 2.9 ; Xen. Mem. 1.4.5 setzt bei der Empfindung des Geschmacks τὰ γλυκέα den δριμέα gegenüber, u. so öfter vom Geschmacke, = bitter, herb, Theophr. Auch vom stechenden Blicke, δριμὺ βλέπειν Ar. Ran. 562 Philp. 50 (IX.777), finster, zornig aussehen ; ἀποβλέπειν, ἐνορᾶν, Luc. Pseud. 32 ; Ael. V.H. 14.22 ; δριμὺ βλέμμα Hdn 4.5.17. – Häufig übertr. scharf, heftig ; μάχη Hes. Sc. 261 ; ἄχος Hes. Sc. 457 ; vgl. Aesch. Ch. 386 ; Ag. 1482 ἀλάστωρ, streng, unerbittlich, δριμύτατος, der heftigste, Ar. Vesp. 277 u. öfter ; γολή Theocr. 1.18 ; δριμὺ καὶ ὑβριστότατον θηρίων Plat. Legg. VII.808d ; ἔρως, Plat. epigr. 6 bei D.L.3.31, in der Anth. (VII.217) steht γλυκύς, s. Jacobs zur St.; ἔρως εἰρήνης Plut. Num. 16 ; begierig, Ael. H.A. 10.14. – Vom Geiste, durchdringend, scharfsinnig, verschmitzt, acutus ; Σισύφου γένος Eur. Cycl. 104 ; καὶ ἔντονοι Plat. Theaet. 173a ; καὶ δικαινικός 175d ; vgl. Ar. Av. 255 ; Sp.

δριμύς

-εῖα, -ύ.

Of the pains of child birth, sharp, piercing Il. 11.270.

Of wrath, bitter, piercing Il. 18.322.

Of fighting, bitter, keenly contested Il. 15.696.

Applied to passion manifesting itself outwardly (and app. likened to smarting tears) Od. 24.319.

δριμύς , εῖα, ύ: pungent, stinging, sharp; ἀνὰ ῥῖνας δέ οἱ ἤδη| δρῑμὺ μένος προύτυψε, of the ‘peppery’ sensation in the nose caused by emotion, Od. 24.319; χόλος, Il. 18.322; μάχη, Il. 15.696.

δριμύς δρῑμύς, εῖα, ύ,

- Ipiercing, sharp, keen, Lat. acer, of a dart, Il.: metaph., δριμεῖα μάχη, δριμὺς χόλος Il.; δριμὺ μένος Od.
- IIof things which affect the eyes or taste, pungent, acrid, as smoke, Ar.; herbs, Xen.; smell, Ar.
- IIImetaph. of persons, keen, bitter, Aesch., Ar.; also keen, shrewd, Eur.:— δριμὺ βλέπειν to look bitter, Ar.

Menu

Word wheel

δριμύς

Saved

Recent